อาราโกเนสแชมป์ลีก จากผู้เล่นสู่คนคุมทีม

อาราโกเนสแชมป์ลีกกับแอตเลติโก มาดริดในปี 1977 เป็นความสำเร็จที่เชื่อมอาชีพสองบทบาทของหลุยส์ อาราโกเนส เขาเคยช่วยสโมสรคว้าถ้วยในฐานะนักเตะ ก่อนเปลี่ยนมาคุมผู้เล่นจากข้างสนาม และพาทีมรับประกันแชมป์ด้วยผลเสมอที่บ้านของเรอัล มาดริด แต้มเดียวในดาร์บีมีค่าพอเพราะแอตเลติโกสร้างความได้เปรียบไว้ก่อนแล้ว

เส้นทางอาราโกเนสแชมป์ลีกเริ่มจากการเปลี่ยนบทบาท

ในฐานะผู้เล่น อาราโกเนสเป็นส่วนหนึ่งของทีมแชมป์ลีกฤดูกาล 1965–66, 1969–70 และ 1972–73 เขายังทำประตูในนัดชิงฟุตบอลยุโรปปี 1974 อีกด้วย ประสบการณ์เหล่านี้ทำให้เขารู้จักทั้งความสำเร็จและความกดดันของแอตเลติโกจากภายในสนาม

เดือนพฤศจิกายน 1974 เขาเปลี่ยนจากผู้เล่นมาเป็นผู้ฝึกสอน การรับหน้าที่ใหม่หมายถึงต้องตัดสินใจเกี่ยวกับคนทั้งทีม จากเดิมที่รับผิดชอบการเล่นของตนเองเป็นหลัก การทำประตูด้วยตัวเองจึงถูกแทนที่ด้วยการเลือกผู้เล่นและจัดให้แต่ละคนใช้ความสามารถได้ในเกมเดียวกัน

ก่อนถึงแชมป์ลีกปี 1977 อาราโกเนสพาทีมได้ถ้วยอินเตอร์คอนติเนนตัลในปี 1975 และฟุตบอลถ้วยในประเทศปี 1976 มาแล้ว เส้นทางโค้ชของเขาจึงไม่ได้เริ่มต้นด้วยถ้วยลีกทันที แต่มีความสำเร็จในรายการอื่นสะสมก่อนจะชนะการแข่งขันเก็บคะแนนตลอดฤดูกาล

ทีมไม่ได้มีเพียงประสบการณ์ของคนเดิม

ลุยซ์ เปเรรากับเลวินญาย้ายจากพัลเมรัสมาร่วมแอตเลติโกในปี 1975 ผู้เล่นบราซิลสองคนช่วยทีมคนละส่วน เปเรราเป็นกองหลังที่มีจุดเด่นในการนำบอลออกจากแนวรับ ส่วนเลวินญาเป็นตัวรุก การเสริมทีมจึงเพิ่มคุณภาพทั้งบริเวณหน้าประตูของตนเองและในแดนคู่แข่ง

เลวินญาสร้างความประทับใจตั้งแต่เกมเปิดตัวกับซาลามังกาวันที่ 28 กันยายน 1975 เขาทำแฮตทริกในชัยชนะ 4–1 ที่บิเซนเต กัลเดรอน แม้เหตุการณ์นี้เกิดก่อนฤดูกาลแชมป์ แต่ช่วยให้เห็นว่าทีมของอาราโกเนสค่อย ๆ ได้ผู้เล่นสำคัญเข้ามา ไม่ได้รอเปลี่ยนทุกอย่างในปี 1977 เพียงปีเดียว

รูเบน กาโนเข้ามาร่วมทีมในปี 1976 หลังเล่นให้เอลเช และได้แชมป์ลีกตั้งแต่ฤดูกาลแรกกับสโมสรใหม่ เขาเป็นตัวจบสกอร์สำคัญในแนวรุกที่มีรูเบน อายาลาและเลวินญาร่วมอยู่ด้วย ต่อมากาโนยังเป็นผู้ทำประตูในเกมที่แอตเลติโกยืนยันตำแหน่งแชมป์ได้สำเร็จ

ประตูได้และประตูเสียต้องทำงานร่วมกัน

ฤดูกาล 1976–77 แอตเลติโกยิง 62 ประตูและเสีย 33 ประตูจาก 34 นัด แนวรุกจึงมีผลผลิตมากพอที่จะชนะเกม ขณะที่แนวรับช่วยไม่ให้ทีมต้องยิงคืนหลายลูกอยู่ตลอด ภาพของทีมแชมป์ชุดนี้ไม่ควรถูกจำกัดไว้เพียงความแข็งแกร่งในการป้องกัน

อย่างไรก็ตาม ผู้เล่นที่เด่นตลอดฤดูกาลไม่ได้จำเป็นต้องลงเป็นตัวจริงในทุกเกม มิเกล เรนามีชื่อผูกกับความมั่นคงของทีมชุดนี้ แต่ผู้รักษาประตูที่อาราโกเนสเลือกลงในดาร์บีนัดรับประกันแชมป์คือปาเชโก ความสำเร็จจึงต้องนับบทบาทของคนที่ลงทำหน้าที่ในวันสำคัญด้วย

ทำไมเสมอที่เบร์นาเบวก็เพียงพอ

ก่อนเกมวันที่ 15 พฤษภาคม 1977 แอตเลติโกนำบาร์เซโลนาอยู่ 4 คะแนน และทั้งสองทีมเหลืออีกสองนัด ระบบในขณะนั้นให้ผู้ชนะ 2 คะแนน บาร์เซโลนาจึงเก็บเพิ่มได้มากที่สุดอีก 4 คะแนน หากแอตเลติโกได้แม้แต่แต้มเดียว คู่แข่งก็จะไม่มีทางตามคะแนนทัน

เงื่อนไขนี้ทำให้เป้าหมายของเกมชัดเจน แอตเลติโกไม่จำเป็นต้องชนะเรอัล มาดริดเพื่อปิดงาน แต่ก็ยังปล่อยให้ตัวเองแพ้แล้วถือว่าได้ถ้วยแน่นอนไม่ได้ ผลเสมอจะเพิ่มคะแนนเกินเพดานที่บาร์เซโลนาทำได้ โดยไม่ต้องนำเกณฑ์ตัดสินกรณีแต้มเท่ากันมาใช้

เกมนี้เล่นที่ซานติอาโก เบร์นาเบว บ้านของคู่แข่งร่วมเมือง อาราโกเนสส่งปาเชโกลงเฝ้าเสา โดยมีผู้เล่นอย่างกาโปน ลุยซ์ เปเรรา มาร์เซลิโน เบร์เมโฆ อัลเบร์โต เลอัล โรบี เบเนกัส กาโน และอายาลาอยู่ในชุดตัวจริง การตัดสินแชมป์จึงอยู่ในมือผู้เล่นที่ถูกเลือกสำหรับดาร์บีนัดนั้นโดยเฉพาะ

กาโนยิงนำ ก่อนทีมรักษาผลเสมอจนจบ

นาทีที่ 41 กาโนฉวยโอกาสจากบอลที่หลุดอยู่ในเขตโทษและยิงผ่านมิเกล อังเคลให้แอตเลติโกขึ้นนำ 1–0 ต่อมาโรเบร์โต มาร์ติเนซตีเสมอให้เรอัล มาดริดในนาทีที่ 70 สกอร์กลับมาเท่ากัน แต่สำหรับผู้มาเยือน ผลการแข่งขันยังอยู่ในระดับที่ต้องการ

ช่วงที่เหลือไม่มีประตูเพิ่ม เกมจบ 1–1 และแอตเลติโกได้แชมป์ลีกสมัยที่แปดของสโมสร การฉลองเกิดขึ้นในบ้านของคู่แข่ง แม้ไม่ได้ชนะดาร์บีนัดนั้น นี่เป็นตัวอย่างชัดเจนของความต่างระหว่างเป้าหมายชนะเกมเดียวกับเป้าหมายจบเหนือทุกทีมในฤดูกาล

อันดับสุดท้ายไม่เหมือนเงื่อนไขในวันรับประกันแชมป์

หลังจากได้แชมป์แล้ว แอตเลติโกกลับไปเล่นกับบาเลนเซียที่บิเซนเต กัลเดรอนในนัดสุดท้าย ท่ามกลางบรรยากาศฉลองของแฟนบอล เมื่อจบฤดูกาล ทีมมี 46 คะแนน ส่วนบาร์เซโลนามี 45 คะแนน ระยะห่างสุดท้ายจึงเหลือเพียงแต้มเดียว

ช่องว่างหนึ่งแต้มอาจทำให้ดูเหมือนแชมป์เพิ่งตัดสินในนัดสุดท้าย แต่แอตเลติโกรับประกันตำแหน่งไปแล้วตั้งแต่เกมที่เบร์นาเบว ตารางคะแนนตอนจบกับจังหวะที่คู่แข่งหมดโอกาสไล่ทันจึงให้ข้อมูลต่างกัน การอ่านทั้งสองอย่างช่วยให้เข้าใจว่าทำไมผู้เล่นฉลองได้ก่อนลีกจบหนึ่งนัด

สำหรับอาราโกเนส ถ้วยปี 1977 ยืนยันว่าเขาสร้างความสำเร็จให้สโมสรได้จากอีกบทบาทหนึ่ง ผู้เล่นที่เคยยิงประตูสำคัญกลายเป็นคนจัดทีมให้กาโน อายาลา เปเรรา เรนา และเพื่อนร่วมทีมทำหน้าที่ของตนเอง แชมป์ครั้งนี้จึงมีทั้งประสบการณ์จากอดีตนักเตะและงานสร้างทีมที่เติบโตขึ้นในช่วงสองปีกว่าหลังเขาย้ายมาสู่ข้างสนาม