ลีดส์ ยูไนเต็ด 1969 ฤดูกาลที่แพ้เพียงสองนัดในลีก

ลีดส์ ยูไนเต็ด 1969 คือฤดูกาลที่สโมสรคว้าแชมป์ลีกสูงสุดของอังกฤษเป็นสมัยแรกในประวัติศาสตร์ ด้วยผลงานที่แพ้เพียงสองนัดตลอดทั้งฤดูกาล ตัวเลขนี้ทำให้ฤดูกาล 1968-69 ถูกจดจำในฐานะหนึ่งในฤดูกาลที่มั่นคงที่สุดของฟุตบอลลีกอังกฤษยุคนั้น

ลีดส์ทำสถิติอะไรไว้บ้างในฤดูกาลนั้น

ลีดส์ ยูไนเต็ด จบฤดูกาล 1968-69 ด้วย 67 คะแนน จากการลงเล่น 42 นัด ชนะ 27 เสมอ 13 และแพ้เพียง 2 นัด ทำประตูได้ 66 ลูก เสียเพียง 26 ลูกตลอดทั้งฤดูกาล คว้าแชมป์ด้วยคะแนนทิ้งห่างลิเวอร์พูลอันดับสองที่ทำได้ 61 คะแนนถึง 6 คะแนนเต็ม นี่คือแชมป์ลีกสูงสุดสมัยแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสร ซึ่งกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ ทีมต้องผ่านความผิดหวังมาหลายฤดูกาลติดต่อกัน ลีดส์เพิ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นดิวิชั่น 1 ในฤดูกาล 1963-64 ก่อนจะจบอันดับสองในฤดูกาล 1964-65 ด้วยค่าเฉลี่ยประตูที่แพ้ให้กับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด จากนั้นก็จบอันดับสองอีกครั้งในฤดูกาล 1965-66 และหล่นไปอยู่อันดับสี่ในฤดูกาล 1966-67 ก่อนจะกลับมาคว้าแชมป์ได้สำเร็จในที่สุดในฤดูกาลนี้ หลังจากใกล้เคียงมาหลายปีติดต่อกัน

67 คะแนนมากแค่ไหนในยุคนั้น

ตัวเลข 67 คะแนนต้องอ่านในบริบทของระบบให้คะแนนสมัยนั้น ซึ่งทีมที่ชนะจะได้เพียง 2 คะแนน ไม่ใช่ 3 คะแนนแบบที่ใช้กันในปัจจุบัน ระบบสองแต้มต่อชัยชนะถูกใช้มาตั้งแต่ยุคแรกเริ่มของฟุตบอลลีกอังกฤษ กว่าฟุตบอลลีกอังกฤษจะเปลี่ยนมาใช้ระบบสามแต้มต่อชัยชนะก็ต้องรอจนถึงฤดูกาล 1981-82 ซึ่งเป็นเวลาอีกกว่าทศวรรษถัดมา การที่ลีดส์ทำได้ 67 คะแนนจากการชนะ 27 นัดในระบบนี้ จึงถือเป็นผลงานที่โดดเด่นกว่าตัวเลขเพียงอย่างเดียวจะบอกได้ เพราะถ้าคิดในระบบสามแต้มต่อชัยชนะแบบปัจจุบัน 27 ชัยชนะเพียงอย่างเดียวก็เท่ากับ 81 คะแนนแล้ว ยังไม่นับคะแนนจากการเสมออีก 13 นัด

คู่แข่งอย่างลิเวอร์พูลที่จบอันดับสองด้วย 61 คะแนนนั้น มีสถิติประตูได้ 63 เสีย 24 ลูก ซึ่งเมื่อคิดเป็นค่าเฉลี่ยประตูแล้วดีกว่าลีดส์เสียด้วยซ้ำ แต่เพราะกติกาตัดสินอันดับใช้แต้มสะสมเป็นหลักก่อน ลีดส์จึงคว้าแชมป์ไปครองอย่างไม่มีข้อกังขา ตัวเลขนี้สะท้อนว่าความสม่ำเสมอในการเก็บชัยชนะของลีดส์นั้นเหนือกว่าคู่แข่งอย่างชัดเจนตลอดทั้งฤดูกาล

ทีมแพ้ใครบ้างในสองนัดนั้น

ความพ่ายแพ้สองนัดของลีดส์ในฤดูกาลนี้เกิดขึ้นในช่วงต้นฤดูกาลทั้งคู่ นัดแรกคือวันที่ 28 กันยายน 1968 ที่ทีมไปแพ้แมนเชสเตอร์ ซิตี้ 1-3 ในเกมเยือน ตามด้วยวันที่ 19 ตุลาคม 1968 ที่ทีมไปแพ้เบิร์นลีย์ 1-5 ในเกมเยือนอีกครั้ง หลังจากนั้นลีดส์ไม่แพ้ใครอีกเลยตลอดที่เหลือของฤดูกาล ไม่ว่าจะเป็นเกมเหย้าหรือเกมเยือน ความพ่ายแพ้ทั้งสองนัดล้วนเกิดขึ้นนอกบ้านและเกิดขึ้นก่อนกลางฤดูกาลทั้งคู่ ซึ่งหมายความว่าทีมสามารถควบคุมผลงานได้อย่างสมบูรณ์แบบในช่วงครึ่งหลังของฤดูกาลที่มักเป็นช่วงตัดสินแชมป์ ทั้งสองความพ่ายแพ้ยังเกิดขึ้นในช่วงเดือนกันยายนถึงตุลาคมเท่านั้น หลังจากนั้นทีมไม่เคยแพ้ใครอีกเลยตลอดกว่าครึ่งหลังของฤดูกาลที่เหลือทั้งหมด

แชมป์ถูกยืนยันที่ไหน

ลีดส์ ยูไนเต็ด ยืนยันแชมป์ลีกได้สำเร็จในวันที่ 28 เมษายน 1969 ด้วยผลเสมอ 0-0 ในเกมเยือนลิเวอร์พูลที่สนามแอนฟิลด์ ซึ่งเป็นคู่แข่งที่ยังมีลุ้นแชมป์อยู่ในตอนนั้น สิ่งที่น่าจดจำเป็นพิเศษคือแฟนบอลเจ้าถิ่นของลิเวอร์พูลเองที่แอนฟิลด์กลับปรบมือแสดงความยินดีให้กับทีมของลีดส์หลังเกมจบลง ทั้งที่เป็นทีมคู่แข่งที่เพิ่งตัดโอกาสคว้าแชมป์ของลิเวอร์พูลไปเอง เหตุการณ์แบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนักในวงการฟุตบอลอังกฤษที่มีการแข่งขันระหว่างสโมสรอย่างเข้มข้น ภาพนี้กลายเป็นหนึ่งในความทรงจำที่ถูกเล่าซ้ำเมื่อพูดถึงฤดูกาลนี้ของลีดส์ และมักถูกยกมาเป็นตัวอย่างของการให้เกียรติคู่แข่งที่เล่นได้ดีกว่าจริง ๆ ตลอดทั้งฤดูกาล

ทีมของดอน เรวี เล่นแบบใด

ทีมชุดนี้อยู่ภายใต้การคุมทีมของดอน เรวี ผู้จัดการทีมที่ขึ้นชื่อเรื่องการวางระบบเกมรับที่แน่นหนาและมีระเบียบวินัยสูง ตัวเลขเสียประตูเพียง 26 ลูกจาก 42 นัดตลอดฤดูกาล คิดเฉลี่ยแล้วเสียไม่ถึงนัดละหนึ่งลูก ยืนยันได้ชัดเจนว่าแนวรับของทีมชุดนี้อยู่ในระดับที่เหนือกว่าคู่แข่งเกือบทุกทีมในลีกปีนั้น แนวทางการเล่นแบบนี้ยังทำให้ทีมถูกวิพากษ์วิจารณ์เรื่องความแข็งกร้าวในสนามอยู่บ่อยครั้งจนถูกแฟนบอลบางกลุ่มตั้งฉายาในเชิงลบ แต่ผลงานที่เกิดขึ้นจริงในตารางคะแนนก็พิสูจน์แล้วว่าวิธีเล่นแบบนี้ได้ผลจริงในระดับสูงสุดของลีก เรวีเข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการทีมตั้งแต่เดือนมีนาคม 1961 และเป็นที่รู้จักในฐานะผู้จัดการทีมที่เน้นเกมรับหนักแน่น มักสั่งให้ทีมเล่นแบบระมัดระวังเพื่อรักษาผลนำแม้เพียงประตูเดียวไว้ให้ได้ แนวทางนี้ถูกนำมาใช้อย่างค่อยเป็นค่อยไปตลอดช่วงต้นทศวรรษ 1960 จนถึงจุดที่ทีมพร้อมคว้าแชมป์ลีกสูงสุดได้สำเร็จในฤดูกาลนี้ แชมป์ลีกสมัยแรกในปี 1969 ยังกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสำเร็จต่อเนื่องภายใต้เรวี เพราะทีมยังคว้าแชมป์อินเตอร์ซิตี้ส์แฟร์สคัพในฤดูกาล 1970-71 แชมป์เอฟเอคัพในฤดูกาล 1971-72 และกลับมาคว้าแชมป์ลีกสูงสุดได้อีกสมัยในฤดูกาล 1973-74 แม้จะมีบางปีที่เข้าชิงแล้วพลาดแชมป์ไป เช่น แพ้เชลซีในนัดชิงเอฟเอคัพปี 1970 และแพ้เอซี มิลาน ในนัดชิงคัพวินเนอร์สคัพปี 1973 ก็ตาม ความสำเร็จครั้งนี้เกิดขึ้นโดยมีสนามเอลแลนด์ โรด เป็นสนามเหย้าของสโมสรมาอย่างต่อเนื่องยาวนาน และยังคงเป็นบ้านของทีมมาจนถึงทุกวันนี้