บาเยิร์น 1969 เซเบ็คสร้างดับเบิลแรกด้วยแกนทีมเล็กอย่างไร

บาเยิร์น 1969 คือฉายาของฤดูกาลที่บาเยิร์น มิวนิกคว้าดับเบิลแชมป์ลีกและถ้วยเยอรมันเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร ภายใต้การคุมทีมของโค้ชคนใหม่อย่างบรังโก เซเบ็ค ทีมจบบุนเดสลีกาด้วย 46 แต้ม นำห่างอันดับสอง 8 แต้ม ซึ่งถือเป็นส่วนต่างแชมป์ที่มากที่สุดของลีกในเวลานั้น ก่อนปิดฤดูกาลด้วยชัยชนะเหนือชาลเคอ 04 ในนัดชิงเดเอฟเบ โพคาล บทความนี้ย้อนดูว่าเซเบ็คสร้างทีมชุดนี้ขึ้นมาอย่างไร และทำไมการใช้ผู้เล่นเพียง 13 คนตลอดฤดูกาลจึงเป็นเรื่องที่ถูกพูดถึง

บาเยิร์น 1969 โจทย์ที่รับจากไชคอฟสกี

ก่อนฤดูกาล 1968/69 บาเยิร์น มิวนิกเปลี่ยนตัวหัวหน้าโค้ชจากซลัตโก ไชคอฟสกีมาเป็นบรังโก เซเบ็ค ทั้งคู่เป็นชาวโครเอเชียเช่นเดียวกัน แต่แนวทางการทำทีมของเซเบ็คเน้นความมีระเบียบวินัยและการซ้อมหนักมากกว่าที่ผ่านมา ผลลัพธ์ปรากฏชัดตลอดทั้งฤดูกาล เมื่อบาเยิร์นค่อยๆ ทิ้งห่างคู่แข่งจนจบด้วย 46 แต้ม จากผลงานชนะ 18 นัด เสมอ 10 นัด แพ้ 6 นัด ทิ้งห่างอันดับสองอย่างอาเลมันเนีย อาเคนที่ทำได้ 38 แต้มอยู่ถึง 8 แต้ม ซึ่งเป็นระยะห่างระหว่างแชมป์กับรองแชมป์ที่มากที่สุดในประวัติศาสตร์บุนเดสลีกาจนถึงเวลานั้น ความห่างของแต้มระดับนี้ไม่ได้เกิดจากนัดใดนัดหนึ่งที่โดดเด่นเป็นพิเศษ แต่เป็นผลจากการรักษาผลงานให้นิ่งตลอดฤดูกาล ทีมแพ้เพียง 6 นัดจาก 34 นัด ซึ่งหมายความว่าตลอดครึ่งปีที่แข่งขัน บาเยิร์นแทบไม่มีช่วงที่เสียแต้มติดต่อกันหลายสัปดาห์เหมือนที่คู่แข่งบางทีมเผชิญ

13 ผู้เล่นทำให้การประสานงานแบบใด

จุดที่ทำให้ฤดูกาลนี้ถูกพูดถึงเป็นพิเศษคือเซเบ็คใช้ผู้เล่นเพียง 13 คนตลอดทั้งฤดูกาล 34 นัด ซึ่งเป็นตัวเลขที่น้อยมากเมื่อเทียบกับมาตรฐานทั่วไป ในจำนวนนี้มีผู้เล่นหลายคนที่ลงเล่นครบทุกนัด ได้แก่ ผู้รักษาประตูเซพพ์ ไมเออร์ กองหลังแวร์เนอร์ โอลค์ ปีเตอร์ พุมม์ และเกออร์ก ชวาร์เซนเบค กองกลางกุสทล์ ชตาเร็คและฟรันซ์ รอธ รวมถึงกองหน้าไรเนอร์ โอลเฮาเซอร์ ดีเทอร์ เบรนนิงเงอร์ และแกร์ด มึลเลอร์ การที่แกนหลักของทีมแทบไม่เปลี่ยนหน้าตลอดทั้งฤดูกาลทำให้ผู้เล่นเข้าใจตำแหน่งและจังหวะการเล่นของกันและกันได้แม่นยำขึ้นเรื่อยๆ ต่างจากทีมที่ต้องหมุนเวียนผู้เล่นบ่อยครั้งเพราะอาการบาดเจ็บหรือการปรับแผน การใช้ผู้เล่นน้อยรายตลอดทั้งฤดูกาลยังสะท้อนว่าทีมชุดนี้แทบไม่มีปัญหาผู้เล่นบาดเจ็บสะสมยาวนาน ซึ่งเป็นเงื่อนไขสำคัญที่ทำให้เซเบ็ครักษาความต่อเนื่องของแผนการเล่นได้ตลอด 34 นัด

ความสม่ำเสมอของรายชื่อผู้เล่นยังหมายถึงเซเบ็คไม่ต้องเสียเวลาปรับความเข้าใจกันใหม่ในแต่ละนัด ทีมที่ลงสนามแทบจะเป็นชุดเดียวกันทุกสัปดาห์จึงมีโอกาสพัฒนาลูกเล่นเฉพาะทางร่วมกันได้มากกว่าทีมที่ต้องสลับตัวผู้เล่นตลอดเวลา ในยุคที่การเปลี่ยนตัวระหว่างเกมยังมีข้อจำกัดมากกว่าฟุตบอลปัจจุบัน การมีผู้เล่นตัวจริงที่แข็งแรงและเล่นได้ครบทุกนัดจึงมีความสำคัญกว่าที่หลายคนอาจคาดคิด เพราะไม่มีตัวสำรองมาทดแทนได้ง่ายเหมือนทุกวันนี้

มุลเลอร์กับผู้สนับสนุน

แกร์ด มึลเลอร์คือดาวซัลโวของฤดูกาลนี้ด้วยผลงาน 30 ประตู ซึ่งมากพอที่จะพาเขาคว้าตำแหน่งดาวซัลโวสูงสุดของบุนเดสลีกาไปครอง ตัวเลขนี้ยิ่งโดดเด่นเมื่อพิจารณาว่าทีมยิงประตูจากผู้เล่นหลายคนไม่ได้พึ่งพามึลเลอร์เพียงคนเดียว เพราะยังมีโอลเฮาเซอร์และเบรนนิงเงอร์ที่ยืนตำแหน่งกองหน้าร่วมกันคอยแบ่งเบาภาระการทำประตูตลอดฤดูกาล การมีตัวเลือกแนวรุกหลายคนที่ลงเล่นสม่ำเสมอทำให้คู่แข่งวางแผนรับมือกับบาเยิร์นได้ยากขึ้น เพราะไม่สามารถโฟกัสไปที่การประกบมึลเลอร์เพียงคนเดียวได้ ฟรันซ์ รอธที่ยืนตำแหน่งกองกลางก็มีส่วนช่วยส่งบอลให้แนวรุกทำงานได้ต่อเนื่องตลอดทั้งฤดูกาลเช่นกัน

ในบริบทของฟุตบอลเยอรมันช่วงปลายทศวรรษ 1960 การมีกองหน้าที่ทำประตูได้สม่ำเสมอถึงระดับนี้ถือเป็นอาวุธสำคัญที่ทำให้ทีมสามารถเปิดคะแนนนำได้เร็วในหลายนัด ซึ่งเป็นปัจจัยหนึ่งที่ช่วยให้บาเยิร์นควบคุมเกมได้ตลอดทั้งฤดูกาลมากกว่าจะต้องไล่ตามหลังคู่แข่ง เมื่อรวมกับแนวรับที่มีไมเออร์ยืนเฝ้าประตูครบทุกนัดและกองหลังชุดเดิมที่เล่นด้วยกันมาตลอดฤดูกาล ทีมชุดนี้จึงมีความสมดุลระหว่างเกมรุกกับเกมรับที่หายากสำหรับทีมยุคนั้น

ลีกกับถ้วยในปีเดียวกัน

หลังปิดฤดูกาลลีกด้วยตำแหน่งแชมป์ บาเยิร์นยังเดินหน้าเข้าชิงถ้วยเดเอฟเบ โพคาลและเอาชนะชาลเคอ 04 ไปได้ 2-1 ทำให้สโมสรคว้าดับเบิลแชมป์ลีกและถ้วยเยอรมันในฤดูกาลเดียวกันเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ขณะเดียวกัน 1.เอฟซี เนิร์นแบร์ก ซึ่งเป็นแชมป์เก่าของฤดูกาลก่อนหน้ากลับจบอันดับ 17 ด้วย 29 แต้มและต้องตกชั้นไปเล่นในระดับที่ต่ำกว่า สร้างความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างสองสโมสรในฤดูกาลเดียวกัน ทีมหนึ่งกำลังไต่ขึ้นสู่จุดสูงสุด ขณะที่อีกทีมกำลังร่วงลงจากจุดที่เคยยืนอยู่เมื่อปีก่อน ดับเบิลแชมป์ในปี 1969 จึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญที่ทำให้ชื่อของบาเยิร์น มิวนิกเริ่มเป็นที่จดจำในฐานะสโมสรที่มีศักยภาพจะครองความยิ่งใหญ่ของวงการฟุตบอลเยอรมันในทศวรรษต่อมา นักเตะแกนหลักของฤดูกาลนี้หลายคน ทั้งไมเออร์ ชวาร์เซนเบค และมึลเลอร์ ยังคงอยู่กับทีมต่อไปอีกหลายปีและกลายเป็นรากฐานสำคัญของยุคที่บาเยิร์นเติบโตขึ้นเป็นสโมสรระดับทวีปในเวลาต่อมา ดับเบิลแชมป์ปี 1969 จึงมักถูกนับเป็นจุดตั้งต้นของยุคที่บาเยิร์นเริ่มก้าวขึ้นมาเป็นสโมสรชั้นนำของบุนเดสลีกาอย่างต่อเนื่องในทศวรรษถัดมา