22ทีมพรีเมียร์ลีก สมาชิกฤดูกาลแรกมาจากเส้นทางใด

สนามเซลเฮิร์สต์ พาร์ค หนึ่งในสนามฟุตบอลพรีเมียร์ลีก

22ทีมพรีเมียร์ลีก ในฤดูกาล1992/93 ประกอบด้วยสโมสรที่อยู่รอดจากดิวิชันหนึ่งเดิม19ทีม และผู้เลื่อนชั้นจากดิวิชันสองอีก3ทีม ได้แก่ อิปสวิช ทาวน์ มิดเดิลสโบรห์ และแบล็กเบิร์น โรเวอร์ส รายชื่อผู้เข้าแข่งขันจึงเป็นผลของทั้งการตั้งลีกใหม่และการแข่งขันในฤดูกาลก่อนหน้า การเปลี่ยนองค์กรไม่ได้ยกเลิกสิทธิ์เลื่อนชั้นหรือตกชั้นที่สโมสรต้องต่อสู้กันในสนาม

รายชื่อ22ทีมในฤดูกาลเปิดตัว

สโมสรจากหลายเมืองใน22ทีมพรีเมียร์ลีก

เมื่อการแข่งขันเริ่มวันที่15สิงหาคม1992 ลีกใหม่มีทั้งทีมจากลอนดอน เมืองอุตสาหกรรมทางเหนือ และเมืองทางชายฝั่ง รายชื่อครบทั้ง22สโมสรแบ่งตามเส้นทางเข้าร่วมได้ดังนี้

  • ทีมจากลีกสูงสุดเดิม19ทีม: อาร์เซนอล แอสตัน วิลลา เชลซี โคเวนทรี ซิตี คริสตัล พาเลซ เอฟเวอร์ตัน ลีดส์ ยูไนเต็ด ลิเวอร์พูล แมนเชสเตอร์ ซิตี แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด นอริช ซิตี น็อตติงแฮม ฟอเรสต์ โอลด์แฮม แอธเลติก ควีนส์พาร์ก เรนเจอร์ส เชฟฟิลด์ ยูไนเต็ด เชฟฟิลด์ เวนส์เดย์ เซาแธมป์ตัน ท็อตแนม ฮอตสเปอร์ และวิมเบิลดัน
  • ทีมเลื่อนชั้น3ทีม: อิปสวิช ทาวน์ มิดเดิลสโบรห์ และแบล็กเบิร์น โรเวอร์ส

แมนเชสเตอร์และเชฟฟิลด์ต่างมีสองสโมสรอยู่ในลีก ส่วนลิเวอร์พูลมีทั้งลิเวอร์พูลกับเอฟเวอร์ตัน คู่แข่งร่วมเมืองเหล่านี้จึงได้เผชิญหน้ากันต่อภายใต้ชื่อการแข่งขันใหม่ เช่นเดียวกับอาร์เซนอลและท็อตแนมซึ่งยังมีเกมดาร์บีทางเหนือของลอนดอนอยู่ในโปรแกรม

ลีดส์เข้ามาในฐานะแชมป์ลีกสูงสุดฤดูกาล1991/92 ขณะที่แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดเป็นรองแชมป์ และเชฟฟิลด์ เวนส์เดย์จบอันดับสาม ความสำเร็จเหล่านั้นไม่ได้ถูกลบเมื่อเริ่มพรีเมียร์ลีก แต่คะแนนของฤดูกาลใหม่เริ่มนับกันใหม่ทั้งหมด ทั้งทีมแชมป์เก่าและทีมที่เพิ่งเลื่อนชั้นจึงต้องสะสมแต้มจากโปรแกรมเดียวกัน

ผู้เลื่อนชั้นเข้ามาทันลีกใหม่

อิปสวิชคว้าแชมป์ดิวิชันสองด้วย84คะแนนจาก46นัด มิดเดิลสโบรห์ตามมาเป็นอันดับสองด้วย80คะแนน ทั้งคู่ได้สิทธิ์ขึ้นชั้นโดยตรง ส่วนแบล็กเบิร์นจบอันดับหก มี74คะแนน และต้องผ่านเพลย์ออฟเพื่อคว้าตั๋วใบสุดท้าย ชื่อดิวิชันสองในเวลานั้นหมายถึงลีกระดับรองจากลีกสูงสุด

สำหรับอิปสวิช การเลื่อนชั้นภายใต้จอห์น ไลออลยุติช่วงเวลาหกปีในลีกรองหลังตกจากดิวิชันหนึ่งเมื่อ1986 แฟนบอลจึงได้เห็นทีมกลับมาเจอคู่แข่งระดับสูงสุดอีกครั้งในจังหวะเดียวกับที่พรีเมียร์ลีกเริ่มต้น ความสำเร็จของทีมมาจากอันดับตลอดฤดูกาล ไม่ต้องตัดสินอนาคตด้วยเกมที่เวมบลีย์เหมือนแบล็กเบิร์น

ท่าเทียบเรือและอาคารริมท่าเรืออิปสวิชจากมุมสูง
ท่าเรืออิปสวิชจากภาพถ่ายขาวดำยุคปัจจุบัน

แบล็กเบิร์นและเส้นทางเพลย์ออฟ

แบล็กเบิร์นของเคนนี ดัลกลิชยังต้องชนะพลีมัธในนัดสุดท้ายเพื่อเข้าพื้นที่เพลย์ออฟ เดวิด สปีดียิงสามประตูให้ทีมชนะ3–1 ก่อนรอบรองชนะเลิศจะนำความยากอีกแบบมาให้ เมื่อดาร์บีบุกขึ้นนำสองประตูที่อีวูดพาร์ก แต่เจ้าบ้านพลิกกลับมาชนะ4–2

นัดเยือนแบล็กเบิร์นแพ้2–1 แต่สกอร์รวม5–4พาทีมเข้าชิงกับเลสเตอร์ วันที่25พฤษภาคม1992 ไมค์ นิวเวลล์ยิงจุดโทษในครึ่งแรกเป็นประตูเดียวของนัดชิง แบล็กเบิร์นจึงขึ้นสู่ลีกสูงสุดพร้อมกับอิปสวิชและมิดเดิลสโบรห์ การเป็นสมาชิกฤดูกาลแรกของพรีเมียร์ลีกเริ่มจากการผ่านคู่แข่งในระบบการแข่งขันเดิมครบทุกขั้น

สมาชิกแข่งขันกับผู้ลงนามต่างกันตรงไหน

การเปลี่ยนทีมระหว่างสองฤดูกาล

วันที่20กุมภาพันธ์1992 สโมสรดิวิชันหนึ่ง22ทีมลาออกจากฟุตบอลลีกเพื่อเดินหน้าจัดตั้งพรีเมียร์ลีก แต่ฤดูกาล1991/92ยังแข่งขันไม่จบ รายชื่อทีมในดิวิชันหนึ่งวันนั้นจึงไม่เหมือนรายชื่อผู้ลงเล่นพรีเมียร์ลีกในเดือนสิงหาคม แม้จำนวนรวมจะเป็น22เท่ากัน

ลูตัน ทาวน์ น็อตต์ส เคาน์ตี และเวสต์แฮม ยูไนเต็ดจบสามอันดับสุดท้ายของลีกสูงสุดเดิมและตกชั้น พื้นที่ของทั้งสามถูกแทนด้วยผู้เลื่อนชั้น ลูตันเป็นตัวอย่างชัดเจน เพราะเคยสนับสนุนการตั้งพรีเมียร์ลีก แต่ผลงานในสนามทำให้ไม่ได้เข้าร่วมฤดูกาลเปิดตัว

โคเวนทรีจบอันดับ19ด้วย44คะแนน เหนือลูตันซึ่งมี42คะแนนเพียงสองแต้ม เส้นแบ่งเล็กน้อยนี้หมายถึงโคเวนทรีได้เริ่มฤดูกาลใหม่ในพรีเมียร์ลีก ขณะที่ลูตันต้องเล่นระดับรอง การตัดสินใจทางธุรกิจจึงไม่ได้คุ้มครองสมาชิกลีกสูงสุดเดิมจากผลของตารางคะแนน

คำว่าสมาชิกชุดแรกในประวัติการแข่งขันหมายถึง22ทีมที่ได้ลงสนามจริง ส่วนการกล่าวถึงผู้ร่วมตัดสินใจตั้งองค์กรต้องระบุช่วงเวลาของเหตุการณ์ด้วย การมีชื่อในลีกเดือนกุมภาพันธ์ไม่ได้รับประกันว่าจะมีชื่อในโปรแกรมเดือนสิงหาคม และทีมที่ยังอยู่ดิวิชันสองในช่วงเริ่มแยกองค์กรก็สามารถคว้าสิทธิ์เข้ามาได้

โปรแกรม42นัดของทีมชุดแรก

พบ21คู่แข่งสองครั้ง

แต่ละทีมมีคู่แข่ง21สโมสร โดยพบกันที่บ้านหนึ่งครั้งและออกไปเยือนหนึ่งครั้ง จึงลงเล่นทีมละ42นัด แบ่งเป็นเกมเหย้า21นัดและเกมเยือน21นัด เมื่อนับทั้งลีกจะมี462เกม เพราะการแข่งขันหนึ่งนัดต้องใช้สองทีมร่วมกัน

สำหรับแบล็กเบิร์น อีวูดพาร์กจึงมีโปรแกรมรับทีมอื่นครบ21สโมสรในฤดูกาลเปิดตัว ทีมที่ผ่านเพลย์ออฟเข้ามาไม่ได้รับโปรแกรมสั้นกว่าหรือยาวกว่าทีมเดิม การต้อนรับแชมป์เก่าอย่างลีดส์และการพบเพื่อนร่วมรุ่นที่เลื่อนชั้นขึ้นมาล้วนอยู่ในภารกิจเดียวกัน

ประตูฟุตบอลและอัฒจันทร์ของสนามอีวูดพาร์ก
สนามอีวูดพาร์กของแบล็กเบิร์นจากภาพถ่ายปี 2008

เมื่อจบการแข่งขัน แบล็กเบิร์นขึ้นไปถึงอันดับสี่ อิปสวิชอยู่ที่16 แต่มิดเดิลสโบรห์ตกชั้น ความต่างของผลลัพธ์ทั้งสามแสดงให้เห็นว่าคำว่าทีมเลื่อนชั้นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นร่วมกัน หลังได้สิทธิ์เข้าแข่งขันแล้ว แต่ละสโมสรต้องสร้างผลงานของตนเองตลอด42นัดเพื่อกำหนดว่าจะได้อยู่ต่อในปีถัดไปหรือไม่

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

24/7 Fun8824/7 JBO