กำเนิดกรันเด โตริโน การซื้อผู้เล่นที่เข้ากันสร้างทีมดับเบิลแชมป์ได้อย่างไร

สนาม Stadio Filadelfia ของโตริโน

กำเนิดกรันเด โตริโน ไม่ได้เริ่มจากการรวบรวมนักเตะชื่อดังในฤดูร้อนเดียว ทีมดับเบิลแชมป์ปี1943เป็นผลจากการเสริมผู้เล่นต่อเนื่องของเฟร์รุชโช โนโว แล้วเติมเอซิโอ ลอยก์กับวาเลนติโน มาซโซลาซึ่งเคยเล่นร่วมกันที่เวเนเซีย การได้สองคนนี้จึงหมายถึงการนำความเข้าใจในสนามเข้ามาพร้อมความสามารถเฉพาะตัว แต่เส้นทางสู่แชมป์ยังต้องผ่านลิวอร์โนที่ไล่เบียดจนถึงนัดสุดท้าย ก่อนโตริโนจะคว้าถ้วยอิตาลีมาครองอีกใบ

กำเนิดกรันเด โตริโนจากการวางทีมของโนโว

โนโวเข้ามาบริหารสโมสรในปี1939 เขามีพื้นฐานด้านธุรกิจและได้รับความช่วยเหลือด้านฟุตบอลจากคนอย่างยานนี เอลเลนา และสเปโรเน การสร้างทีมจึงมีทั้งฝ่ายที่จัดทรัพยากรกับคนที่ประเมินผู้เล่น ไม่ได้อาศัยการตัดสินใจของเจ้าของเพียงคนเดียว ฟรังโก ออสโซลาจากวาเรเซเป็นหนึ่งในการซื้อช่วงต้น ก่อนพัฒนามาเป็นส่วนหนึ่งของแนวรุกที่อยู่กับทีมต่อไป

ฤดูร้อนปี1941เป็นอีกขั้นสำคัญ โตริโนได้โรเมโอ เมนติจากฟิออเรนตินา ปิเอโตร แฟร์ราริสจากอินเตอร์ และกุลเยลโม กาเบตโตจากยูเวนตุส ผู้เล่นเหล่านี้ไม่ได้ย้ายเข้ามาหลังทีมกลายเป็นมหาอำนาจแล้ว แต่ร่วมสร้างฐานก่อนถึงปีแห่งดับเบิลแชมป์ การเรียงลำดับเช่นนี้ทำให้เห็นว่าลอยก์กับมาซโซลาเข้ามาเติมทีมที่มีองค์ประกอบสำคัญอยู่ก่อน

ฤดูกาล1941–42โตริโนจบอันดับสองด้วย39คะแนน ตามโรมาแชมป์อยู่สามคะแนน ส่วนเวเนเซียตามมาอันดับสามด้วย38คะแนน ช่องว่างที่แคบแสดงว่าทีมของโนโวอยู่ในกลุ่มลุ้นแชมป์แล้ว การซื้อครั้งถัดไปจึงไม่ใช่การเริ่มโครงการใหม่จากศูนย์ แต่เป็นการเพิ่มกำลังให้ทีมที่มีโอกาสก้าวข้ามจากรองแชมป์สู่ผู้ชนะ

ลอยก์และมาซโซลานำประสบการณ์ร่วมจากเวเนเซีย

ที่เวเนเซีย ลอยก์ย้ายจากมิลานมาร่วมงานกับมาซโซลาในปี1940 ภายใต้การคุมทีมของโจวานนี บัตติสตา เรบุฟโฟ ทั้งคู่ผ่านฤดูกาล1940–41ซึ่งอันดับลีกของสโมสรอยู่เพียงที่12 แต่กลับคว้าโคปปา อิตาเลียได้ ความสำเร็จรายการถ้วยเกิดขึ้นก่อนการขึ้นไปอยู่กลุ่มหัวตารางลีกในฤดูกาลถัดมา จึงเป็นประสบการณ์คนละรูปแบบที่นักเตะได้สะสมร่วมกัน

รอบชิงถ้วยปี1941เวเนเซียเสมอโรมา3–3ในเกมแรกที่กรุงโรม ก่อนชนะ1–0ในเกมกลับที่สนามเปนโซจากประตูของลอยก์ เหตุการณ์นี้ทำให้เขามีบทบาทในชัยชนะสำคัญอยู่ก่อนย้ายมาทูริน ขณะเดียวกัน การที่เวเนเซียขึ้นไปจบอันดับสามในลีกปีต่อมาแสดงว่าคู่นี้ไม่ได้มีผลงานโดดเด่นอยู่เฉพาะนัดชิงเพียงครั้งเดียว

ป้ายชื่อสนามเปนโซและบันไดด้านนอกอาคาร
ด้านนอกสนามปีแอร์ ลุยจี เปนโซในเวนิส

เมื่อโตริโนดึงทั้งสองคนมาในปี1942 จึงได้ผู้เล่นที่ไม่ต้องเริ่มทำความรู้จักกันในสนามใหม่ทั้งหมด มาซโซลาสามารถเชื่อมเกมกับการทำประตู ส่วนลอยก์เป็นกำลังสำคัญอีกด้านของแนวรุก การมีคู่ที่คุ้นเคยกันช่วยให้การเสริมทีมมีความต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม ความสำเร็จของทั้งทีมยังต้องอาศัยการประสานกับกาเบตโต ออสโซลา และผู้เล่นเดิมด้วย

โตริโนยังได้จูเซปเป เกรซาร์จากตรีเอสตินาในช่วงเดียวกันด้วย จึงไม่ควรลดการเสริมทัพปีนั้นให้เหลือเพียงชื่อสองดาวเด่น การเพิ่มคุณภาพในส่วนอื่นของทีมทำให้ผู้เล่นแนวรุกมีเพื่อนร่วมงานรองรับ

การเบียดลิวอร์โนจนวันสุดท้าย

แม้มีทีมที่แข็งแกร่งขึ้น โตริโนไม่ได้คว้าแชมป์ลีก1942–43แบบทิ้งคู่แข่งขาดลอย ลิวอร์โนรักษาการแข่งขันไว้จนถึงวันสุดท้าย เมื่อสิ้นสุดฤดูกาลโตริโนมี44คะแนน ส่วนลิวอร์โนมี43คะแนน ความต่างเพียงแต้มเดียวสำคัญมากในระบบที่ชัยชนะให้สองคะแนน เพราะการเปลี่ยนผลชนะหนึ่งเกมเป็นเสมอย่อมทำให้ข้อได้เปรียบดังกล่าวหายไป

นัดสุดท้ายที่บารี มาซโซลาทำประตูชัยให้โตริโนชนะ1–0 ประตูนี้ทำให้การลงทุนเสริมทีมมีผลลัพธ์ชัดเจนที่สุดในสนาม ผู้เล่นที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของแผนยกระดับทีมเป็นคนจบการแข่งขันซึ่งยืนยันตำแหน่งแชมป์ แต่ก็ไม่ควรให้ความสำคัญกับจังหวะเดียวจนลบคะแนนที่เพื่อนร่วมทีมช่วยกันเก็บมาตลอดฤดูกาล

จัตุรัสซานคาร์โลและอาคารล้อมรอบจากมุมสูง
จัตุรัสซานคาร์โลในเมืองตูรินจากมุมสูง

สำหรับสโมสร นี่คือการกลับมาคว้าแชมป์ลีกหลังความสำเร็จปี1928 การรอคอยกินเวลาถึง15ปี จึงมีความหมายต่างจากการรักษาแชมป์ของทีมที่ชนะอยู่แล้วทุกฤดูกาล โตริโนต้องเปลี่ยนสถานะของตนจากผู้ท้าชิงที่เข้าใกล้ในปี1942มาเป็นทีมที่รักษาคะแนนนำได้จนจบในปี1943

แชมป์ลีกกับถ้วยในทีมชุดเดียว

หลังได้แชมป์ลีก โตริโนยังปิดรายการโคปปา อิตาเลียด้วยชัยชนะเหนือเวเนเซีย4–0ในวันที่30พฤษภาคม1943 คู่แข่งในนัดชิงคือสโมสรเดิมของลอยก์กับมาซโซลา จึงเป็นภาพที่สะท้อนการเปลี่ยนจุดศูนย์กลางของความสำเร็จได้ชัดเจน จากสองผู้เล่นในทีมแชมป์ถ้วยปี1941มาสู่สมาชิกทีมที่ครองทั้งลีกและถ้วยในปี1943

เส้นทางถ้วยของโตริโนผ่านอันโคเนตานา อตาลันตา มิลาน โรมา และเวเนเซีย ทีมชนะทั้งห้านัด ทำรวม20ประตูและไม่เสียประตูเลย ตัวเลขนี้ต่างจากภาพการลุ้นลีกที่ต้องเบียดกันถึงวันสุดท้าย รายการหนึ่งแสดงความสามารถในการรักษาผลงานระยะยาว ส่วนอีกรายการแสดงการผ่านคู่แข่งโดยไม่เปิดโอกาสให้ผลการแข่งขันสะดุด

ถ้วยปี1943เป็นโคปปา อิตาเลียใบที่สองของสโมสรต่อจากปี1936 ส่วนคำว่าดับเบิลแชมป์หมายถึงการได้แชมป์ลีกกับถ้วยภายในประเทศในฤดูกาลเดียวกัน ไม่ได้หมายถึงแชมป์ลีกสองฤดูกาลติด การแยกความหมายนี้ช่วยให้เห็นความพิเศษของทีมชุดนั้น ซึ่งต้องทำงานให้สำเร็จภายใต้เงื่อนไขการแข่งขันสองแบบ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

24/7 Fun8824/7 JBO