เอฟเวอร์ตัน 1985 ฤดูกาลที่ปิดแชมป์ลีกก่อนใครในเมือง

เอฟเวอร์ตัน 1985 คือฤดูกาลที่มักถูกมองข้ามเมื่อพูดถึงเมอร์ซีย์ไซด์ ทั้งที่ฤดูกาล 1984/85 เอฟเวอร์ตันคือทีมที่ดีที่สุดของอังกฤษอย่างชัดเจน คว้าแชมป์ลีกด้วยคะแนนทิ้งห่างเพื่อนบ้านร่วมเมืองอย่างลิเวอร์พูลถึง 13 แต้ม และปิดฉากการลุ้นแชมป์ได้ก่อนจบฤดูกาลจริงหลายนัด บทความนี้จะไล่ตัวเลขของฤดูกาลนั้นให้เห็นภาพชัดเจนกว่าที่หลายคนเคยรู้จัก

ฤดูกาลนั้นเอฟเวอร์ตันได้กี่คะแนน

เอฟเวอร์ตันภายใต้การคุมทีมของฮาเวิร์ด เคนดัลล์ จบฤดูกาล 1984/85 ด้วยผลงาน 28 ชนะ 6 เสมอ 8 แพ้ จาก 42 นัด ยิงได้ 88 ประตู เสีย 43 ประตู เก็บได้ 90 แต้ม ทิ้งห่างลิเวอร์พูล ทีมรองแชมป์ที่ทำได้ 77 แต้มไปถึง 13 แต้มเต็ม ท็อตแนม ฮอตสเปอร์ และแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ตามมาติด ๆ ในอันดับถัดไป ตัวเลข 90 แต้มถือเป็นผลงานที่โดดเด่นมากในยุคที่ชนะได้เพียง 3 แต้ม และช่องว่าง 13 แต้มจากทีมอันดับ 2 ก็แสดงให้เห็นชัดว่าฤดูกาลนี้ไม่ใช่การลุ้นแบบสูสี แต่เป็นการนำแบบทิ้งห่างตลอดช่วงครึ่งหลังของฤดูกาล

แชมป์ถูกยืนยันเมื่อไร

เอฟเวอร์ตันปิดฉากการคว้าแชมป์ลีกได้สำเร็จด้วยชัยชนะเหนือควีนส์ปาร์ค เรนเจอร์ส 2-0 เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม 1985 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ยังเหลือการแข่งขันอีกถึง 5 นัดในฤดูกาล การปิดแชมป์ได้เร็วขนาดนี้เกิดขึ้นหลังจากทีมเก็บสถิติไม่แพ้ยาวนานถึง 28 นัดติดต่อกันนับตั้งแต่ชนะซันเดอร์แลนด์ 2-1 ในวันบ็อกซิ่งเดย์ปี 1984 ซึ่งระหว่างช่วงไม่แพ้นี้ทีมเก็บได้ถึง 50 แต้มจากคะแนนเต็ม 54 แต้มที่เป็นไปได้ พร้อมกับเข้าชิงถ้วยระดับทวีปสองรายการไปพร้อมกันด้วย ทีมกลับมาขึ้นจ่าฝูงอีกครั้งในเดือนมกราคมหลังถล่มนิวคาสเซิล ยูไนเต็ด 4-0 และเปิดช่องว่างนำห่างคู่แข่งถึง 4 แต้มพร้อมมีเกมในมือเหลือหลังชนะท็อตแนม ฮอตสเปอร์ในช่วงต้นเดือนเมษายน เส้นทางกว่าจะถึงจุดนั้นก็ไม่ได้ราบรื่นตลอดสาย ฤดูกาลเปิดตัวด้วยความพ่ายแพ้ต่อท็อตแนม ฮอตสเปอร์ 4-1 ที่กูดิสัน พาร์ค ตามด้วยแพ้เวสต์บรอมวิช อัลเบียนอีกนัด ก่อนจะไต่อันดับขึ้นมาเรื่อย ๆ และเคยพ่ายให้กริมสบี ทาวน์ ทีมจากดิวิชั่นล่างในศึกมิลค์คัพจนฟอร์มตกไปพักหนึ่ง รวมถึงเคยแพ้เชลซี 4-3 ที่บ้านจนต้องเสียตำแหน่งจ่าฝูงให้ท็อตแนมไปช่วงก่อนคริสต์มาส ก่อนจะกลับมาครองความยิ่งใหญ่แบบไม่มีใครไล่ทันอีกเลยหลังวันบ็อกซิ่งเดย์

ทีมชุดนั้นแข็งตรงไหน

ทีมชุดแชมป์ของเคนดัลล์แข็งแกร่งทั้งเกมรุกและเกมรับไปพร้อมกัน กราแฮม ชาร์ป กองหน้าตัวเป้าคือผู้ทำประตูสูงสุดของทีมในลีกด้วย 21 ประตู ขณะที่เนวิลล์ เซาธ์ฮอลล์ ผู้รักษาประตูที่ยืนหลักตลอดทั้งฤดูกาลก็เป็นเสาหลักสำคัญของแนวรับ การที่ทีมยิงได้มากถึง 88 ประตูแต่เสียเพียง 43 ประตูตลอด 42 นัด แสดงให้เห็นว่าเอฟเวอร์ตันไม่ได้พึ่งพาแค่เกมรุกหรือเกมรับด้านใดด้านหนึ่งเพียงอย่างเดียว แต่มีความสมดุลของทั้งสองด้านในระดับที่หาได้ยากในทีมแชมป์ลีกทั่วไป ก่อนหน้าฤดูกาลนี้เอฟเวอร์ตันเพิ่งเก็บถ้วยเอฟเอคัพสมัยแรกในรอบ 14 ปีได้ในปี 1984 ด้วยการเอาชนะวัตฟอร์ด 2-0 ทำให้ทีมชุดนี้เข้าสู่ฤดูกาล 1984/85 ด้วยความมั่นใจที่สั่งสมมาต่อเนื่อง แนวรับของทีมมีเควิน แรตคลิฟฟ์ กัปตันทีมเป็นเสาหลัก จับคู่กับเดเร็ก เมาท์ฟิลด์ กองหลังที่ทำประตูได้บ่อยครั้งจากลูกตั้งเตะ ส่วนแนวรุกมีเทรเวอร์ สตีเวน และเควิน ชีดี้ คอยป้อนบอลให้กราแฮม ชาร์ปและแอนดี เกรย์ทำหน้าที่จบสกอร์ ระหว่างฤดูกาลเคนดัลล์ยังเสริมทัพด้วยพอล เบรซเวลล์จากซันเดอร์แลนด์ค่าตัว 425,000 ปอนด์ และแพต แวน เดน เฮาเวจากเบอร์มิงแฮม ซิตี้ 100,000 ปอนด์ เพื่อเสริมความลึกของทีม แม้จะเสียเอเดรียน ฮีธ กองหน้าตัวความหวังไปด้วยอาการบาดเจ็บหนักที่หัวเข่าจากเกมพบเชฟฟิลด์ เวนส์เดย์จนต้องพักยาวตลอดช่วงที่เหลือของฤดูกาลก็ตาม

ผู้เล่นคนไหนได้รางวัลส่วนตัว

ฮาเวิร์ด เคนดัลล์ ได้รับเลือกเป็นผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมแห่งปีจากผลงานที่พาทีมคว้าทั้งแชมป์ลีกและถ้วยคัพวินเนอร์สคัพยุโรปในฤดูกาลเดียวกัน ขณะที่เนวิลล์ เซาธ์ฮอลล์ คว้ารางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีจากสมาคมนักข่าวฟุตบอล ส่วนปีเตอร์ รีด กองกลางตัวรับคว้ารางวัลนักเตะยอดเยี่ยมแห่งปีจากสมาคมนักฟุตบอลอาชีพ การที่รางวัลส่วนตัวกระจายไปทั้งผู้จัดการทีม ผู้รักษาประตู และกองกลาง สะท้อนให้เห็นว่าความสำเร็จของทีมไม่ได้กระจุกอยู่ที่ตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งเพียงอย่างเดียว แต่เป็นผลงานที่ทุกส่วนของทีมทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างโดดเด่นพร้อมกัน

ทำไมยุคทองนี้ถึงไม่ต่อยาว

แม้จะครองความยิ่งใหญ่ในประเทศ แต่เอฟเวอร์ตันกลับไม่มีโอกาสได้ป้องกันแชมป์ยุโรปในฤดูกาลถัดไป เพราะยูฟ่าประกาศแบนสโมสรอังกฤษทุกสโมสรไม่ให้ลงแข่งขันถ้วยยุโรปหลังเกิดโศกนาฏกรรมที่สนามเฮย์เซลในกรุงบรัสเซลส์ ซึ่งเกิดขึ้นในนัดชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพระหว่างลิเวอร์พูลกับยูเวนตุสในเดือนพฤษภาคมปีเดียวกันนั้นเอง แม้เหตุการณ์จะไม่ได้เกี่ยวข้องกับเอฟเวอร์ตันโดยตรง แต่มาตรการแบนที่ยูฟ่าประกาศออกมาครอบคลุมสโมสรอังกฤษทั้งหมด ทำให้เอฟเวอร์ตันต้องเสียโอกาสไปแข่งขันยูโรเปียนคัพในฐานะแชมป์เก่าไปอย่างน่าเสียดาย การไม่ได้ลงเล่นเวทียุโรปต่อเนื่องหลายฤดูกาลจึงเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้ทีมชุดนี้ไม่มีโอกาสต่อยอดความสำเร็จให้ยาวนานเท่าที่ควรจะเป็น นอกจากนี้เอฟเวอร์ตันยังพลาดโอกาสทำดับเบิลถ้วยและสามแชมป์ในฤดูกาลเดียวจากความเหนื่อยล้าสะสม เพราะต้องลงเล่นนัดชิงชนะเลิศเอฟเอคัพกับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด เพียงสามวันหลังจบนัดชิงคัพวินเนอร์สคัพที่รอตเตอร์ดัม และแพ้ไปด้วยประตูเดียวจากนอร์แมน ไวท์ไซด์ในช่วงต่อเวลาพิเศษ ทำให้ฤดูกาลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดฤดูกาลหนึ่งของสโมสรต้องปิดฉากด้วยความผิดหวังเล็ก ๆ ในนัดสุดท้ายของปีนั้นเอง