แร็งส์แชมป์แรกปี 1949 ก่อนยุคโด่งดังในยุโรป

แร็งส์แชมป์แรกในดิวิชันหนึ่งเกิดฤดูกาล 1948/49 ก่อนเรย์มงด์ โกปาจะย้ายมา และก่อนอัลแบร์ บัตเตอซ์รับงานหัวหน้าโค้ช ทีมแชมป์ชุดนี้อยู่ภายใต้การคุมทีมของอองรี เรอสเลอร์ โดยมีโรแบร์ ฌงเกต์ โรเฌ มาร์ช และบัตเตอซ์ในฐานะผู้เล่นเป็นแกนสำคัญ

การแยกปีช่วยให้เห็นพัฒนาการของสตาดเดอแร็งส์ได้ตรง ทีมเริ่มจากสมาคมกีฬาของคนงานปอมเมอรี เปลี่ยนเป็นสโมสรตัวแทนเมือง ก้าวผ่านฟุตบอลสมัครเล่นและดิวิชันสอง ก่อนขึ้นลีกสูงสุดหลังสงคราม แชมป์ปี 1949 จึงเป็นผลของเส้นทางก่อนยุคที่สโมสรโด่งดังในยุโรป

ทีมก่อนแชมป์มีฐานมาจากไหน

แร็งส์แชมป์แรกเริ่มจากรากสโมสรของเมือง

ปลายปี 1910 เมลชิออร์ เดอ โปลิญักก่อตั้ง Société Sportive du Parc Pommery เพื่อรวมคนงานของบริษัทแชมเปญปอมเมอรี วันที่ 18 มิถุนายน 1931 Stade de Reims ถือกำเนิดขึ้นแทนองค์กรเดิม โดยตั้งเป้าเป็นตัวแทนเมืองแร็งส์ในฟุตบอลระดับสูง

ทีมใหม่ลงนัดแรกวันที่ 23 สิงหาคม 1931 และชนะเอฟซีแร็งส์ 7–2 ชุดแข่งขันเวลานั้นเป็นสีส้มแทงโก้กับลายสีดำ สีแดงขาวซึ่งกลายเป็นภาพจำมาภายหลังการรวมกับ Sporting Club Rémois ในปี 1938 ชื่อมาจากสตาดเดอแร็งส์ ส่วนสีเสื้อได้จากอีกฝ่าย

ปี 1935 แร็งส์ได้แชมป์ฝรั่งเศสสมัครเล่น จากนั้นเลื่อนขึ้นดิวิชันสองและเป็นสโมสรอาชีพ ฤดูกาลแรกในระดับนั้นทีมจบอันดับ 11 เส้นทางสู่ลีกสูงสุดจึงผ่านการแข่งขันระดับรอง ไม่ได้เริ่มด้วยตำแหน่งแชมป์ประเทศทันที

หลังสงคราม แร็งส์ได้รับการเลื่อนเข้าสู่ดิวิชันหนึ่ง สโมสรใช้สนามเทศบาลซึ่งต่อมาใช้ชื่อโอกุสต์-เดอโลน สนามเปิดรับประชาชนตั้งแต่ปี 1934 และเปิดอย่างเป็นทางการปี 1935 จึงเป็นฐานสถานที่ที่มีมาก่อนทีมคว้าแชมป์ลีกสูงสุด

ด้านองค์กร อ็องรี แฌร์แมงเริ่มวางรากฐานกับวิกตอร์ กานาร์ตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1940 และกลายเป็นผู้นำสำคัญของสโมสรในระยะยาว บทบาทของเขาอยู่ที่การสร้างสถาบันและขุมกำลัง ส่วนผู้ตัดสินใจด้านทีมในฤดูกาลแชมป์คือโค้ชเรอสเลอร์

ใครคุมทีมและใครเป็นแกน1948/49

อองรี เรอสเลอร์คือโค้ชของแชมป์ปีแรก

ทะเบียนผู้ฝึกสอนของผู้จัดลีกระบุว่าอองรี เรอสเลอร์คุมแร็งส์ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 1945 ถึงกรกฎาคม 1950 และเป็นโค้ชแชมป์ 1948/49 ช่วงเวลานี้ป้องกันความสับสนกับบัตเตอซ์ ซึ่งเริ่มเป็นหัวหน้าโค้ชในเดือนกรกฎาคม 1950

โรแบร์ ฌงเกต์เข้าทีมอาชีพตั้งแต่ปี 1942 และยึดตำแหน่งกองหลังตัวกลาง เขาลงครบ 34 นัดในฤดูกาลแชมป์ และต่อมากลายเป็นกัปตันสัญลักษณ์ของสโมสร แชมป์ปี 1949 เป็นสมัยแรกจากห้าสมัยที่เขาคว้ากับแร็งส์

โรเฌ มาร์ชเข้าร่วมในปี 1944 และเล่น 33 นัดในฤดูกาล 1948/49 เขายืนเป็นแบ็กซ้ายและได้แชมป์กับแร็งส์ทั้งปี 1949 กับ 1953 ส่วนอัลแบร์ บัตเตอซ์ลงครบ 34 นัดในฐานะผู้เล่น ก่อนเปลี่ยนบทบาทเป็นโค้ชในอีกกว่าหนึ่งปีต่อมา

ผู้เล่นที่ลงครบ 34 นัดยังมีปิแอร์ บีนี อ็องเดร จากอฟสกี และฌอง พรูฟ ขณะที่ปิแอร์ ฟลามิยงลง 30 นัด และปอล ซินีบัลดีผู้รักษาประตูเล่น 28 นัด จำนวนการลงสนามเหล่านี้แสดงแกนที่เรอสเลอร์ใช้งานตลอดตารางยาว

ฤดูกาลนี้จึงไม่ใช่ทีมของโกปา เขาย้ายจากนูซ์-เล-มีนส์ไปอ็องเชร์ในปี 1949 แล้วจึงย้ายสู่แร็งส์ในปี 1951 การใส่ชื่อเขาในชุดแชมป์ 1949 จะนำดาวเด่นของยุคต่อมาเข้ามาเร็วเกินจริง

อะไรยืนยันแชมป์ครั้งแรก

ทำเนียบกับผลงาน 34 นัดตรงกัน

ทำเนียบสมาคมฟุตบอลฝรั่งเศสลง Stade de Reims เป็นแชมป์ฤดูกาล 1948/49 และหน้าประวัติของสโมสรเรียกปีนี้ว่าแชมป์ดิวิชันหนึ่งครั้งแรก รายชื่อเกียรติยศของแร็งส์ยังนับปี 1949 เป็นสมัยแรกจากทั้งหมดหกสมัย

แร็งส์ลงแข่ง 34 นัด ชนะ 22 เสมอสี่ และแพ้แปด ยิง 90 ประตู เสีย 54 ประตู ได้ 48 คะแนน ระบบสองคะแนนต่อชัยชนะให้ 44 คะแนนจากเกมชนะ และอีกสี่จากผลเสมอ ผลรวมจึงตรงกับตารางฤดูกาล

เกมลีกนัดที่ 34 วันที่ 1 มิถุนายน 1949 จบด้วยแร็งส์บุกชนะเซ็ต 2–1 ผลดังกล่าวอยู่ในชุดการแข่งขันลีก ไม่ใช่ฟุตบอลถ้วย และทำให้ตัวเลขท้ายฤดูกาลครบ 34 นัด การยืนยันแชมป์จึงอาศัยทั้งทะเบียนผู้ชนะและตารางที่ปิดฤดูกาลแล้ว

ฤดูกาลถัดมาแร็งส์ได้กุปเดอฟร็องส์ครั้งแรกด้วยชัยชนะ 2–0 เหนือราซิงปารีส โดยสองประตูเกิดในสิบนาทีสุดท้าย ถ้วยปี 1950 เป็นความสำเร็จอีกฤดูกาลหนึ่ง ไม่ควรถูกนำมาย้อนเรียกแชมป์ปี 1949 ว่าดับเบิล

เหตุใดไม่ควรเรียกเป็นทีมโคปาทันที

โกปากับบัตเตอซ์ในฐานะโค้ชอยู่หลังแชมป์ปี 1949

โกปาย้ายจากนูซ์-เล-มีนส์ไปอ็องเชร์ในปี 1949 และย้ายมาแร็งส์ในปี 1951 เขาคว้าแชมป์ลีกกับทีมในปี 1953 และ 1955 รวมถึงกุปละตินปี 1953 ช่วงเวลานี้ทำให้ชื่อของเขาผูกกับชื่อเสียงระดับนานาชาติของแร็งส์ แต่ไม่ใช่หลักฐานว่าเขาอยู่ในชุดแชมป์แรก

บัตเตอซ์มีส่วนกับแชมป์ 1949 จริงในฐานะผู้เล่น จากนั้นรับงานโค้ชเมื่ออายุ 31 ปีในปี 1950 ภายใต้การทำทีมของเขา แร็งส์สร้างฟุตบอลแบบประสานงานและคว้าเกียรติยศหลายรายการ การเรียกเขาว่าโค้ชของแชมป์แรกจะรวมสองบทบาทต่างเวลากัน

ชื่อเสียงยุโรปชัดขึ้นเมื่อแร็งส์เข้าชิงถ้วยสโมสรยุโรปกับเรอัลมาดริดในปี 1956 และ 1959 ก่อนหน้านั้นทีมได้กุปละตินในปี 1953 เหตุการณ์เหล่านี้อยู่สี่ถึงสิบปีหลังแชมป์แรก และเกิดกับรายชื่อผู้เล่นที่พัฒนาต่อจากฐานเดิม

แร็งส์ปี 1949 จึงควรถูกจดจำด้วยทีมของเรอสเลอร์และแกนอย่างฌงเกต์ มาร์ช บัตเตอซ์ในฐานะผู้เล่น บีนี และพรูฟ อ็องรี แฌร์แมงช่วยสร้างสโมสรในระยะยาว ส่วนโกปากับยุโรปเป็นบทต่อมา การรักษาลำดับนี้ทำให้แชมป์แรกมีตัวตนของตนเองก่อนยุคโด่งดังระดับทวีป