โตริโนยุคราดิเช 1976 คู่กองหน้ากับการเปลี่ยนโค้ชช่วยให้โตริโนแซงยูเวนตุสอย่างไร

โตริโนยุคราดิเช 1976 คือฤดูกาลที่ทีมกรานาตากลับมาเป็นแชมป์อิตาลีอีกครั้งในรอบ 27 ปีนับจากโศกนาฏกรรมซูเปอร์กา ด้วย 45 คะแนน มากกว่ายูเวนตุสสองแต้ม สิ่งที่ทำให้การแซงเกิดขึ้นจริงไม่ใช่เกมใดเกมหนึ่ง แต่เป็นการเปลี่ยนผู้ฝึกสอน การเสริมผู้เล่นกลางซัมเมอร์ปี 1975 และคู่กองหน้าที่ยิงรวมกัน 36 ประตูจากทั้งหมด 49 ประตูของทีมในลีก

ราดิเชกับขุมกำลังใหม่

ลุยจิ ราดิเช เข้ามาคุมโตริโนในฤดูกาล 1975-76 พร้อมประวัติที่สร้างขึ้นจากงานระดับล่าง เขาพามอนซาคว้าแชมป์เซเรีย ซี ฤดูกาล 1966-67 พาเชเซนาเลื่อนชั้นสู่เซเรีย อา เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสรเมื่อปี 1972-73 แล้วผ่านงานกับฟิออเรนตินาและกาลยารีก่อนมาถึงตูริน แนวทางของเขาคือระบบโซนามิสตาที่ผสมการประกบตัวเข้ากับการยืนโซน บวกกับการไล่กดดันทั้งสนาม

ประธานออร์เฟโอ ปีอาเนลลี สนับสนุนด้วยการเสริมทีมช่วงกลางปี 1975 วิตโตริโอ กาโปราเล และเอรัลโด เปชชี ย้ายมาจากโบโลญญา ส่วนปาตริซิโอ ซาลา มาจากมอนซา ในทางกลับกัน อัลโด อโกรปปี ย้ายไปเปรูจา และจอร์โจ แฟร์รินี แขวนสตั๊ดแล้วเข้ามารับงานผู้ช่วยผู้ฝึกสอน โครงสร้างทีมจึงเปลี่ยนทั้งในสนามและข้างสนามพร้อมกัน

ผลตอบแทนไม่ได้มาทันที นัดเปิดฤดูกาลวันที่ 5 ตุลาคม 1975 โตริโนแพ้โบโลญญา 1-0 และเก็บได้เพียงสามคะแนนจากสามนัดแรก ช่วงเวลานั้นทีมที่ออกตัวได้ดีกว่าคือยูเวนตุสและนาโปลี สิ่งที่เปลี่ยนภาพรวมคือการเก็บแต้มอย่างสม่ำเสมอหลังจากนั้น จนจบฤดูกาลด้วยสถิติชนะ 18 เสมอ 9 และแพ้เพียง 3 นัด

พูลิชีกับกราซิอานี

เปาโล พูลิชี ลงสนามครบ 30 นัดและยิง 21 ประตู คว้าดาวซัลโวของเซเรีย อา เป็นฤดูกาลที่สองติดต่อกัน ส่วนฟรานเชสโก กราซิอานี ลง 29 นัด ยิง 15 ประตู ทั้งคู่ถูกเรียกรวมกันว่าฝาแฝดแห่งประตู และรับผิดชอบ 36 ประตูจาก 49 ประตูที่ทีมทำได้ตลอดฤดูกาล

ตัวเลขแบบนี้ไม่ได้บอกแค่ความแม่นยำของสองคน แต่บอกว่าทีมออกแบบทางส่งบอลไว้ให้ถึงพวกเขาได้หลายรูปแบบ ตัวอย่างที่ชัดที่สุดคือดาร์บี้นัดแรกของฤดูกาล วันที่ 7 ธันวาคม 1975 โตริโนชนะยูเวนตุส 2-0 ที่สนามโกมูนาเล โดยกราซิอานียิงนาทีที่ 75 และพูลิชีตามด้วยจุดโทษนาทีที่ 78 ต่อหน้าผู้ชม 52,747 คน

อีกด้านที่ทำให้ทั้งสองคนทำงานง่ายขึ้นคือแนวรับที่เสียประตูน้อย ลูชาโน กัสเตลลินี ยืนเฝ้าเสา 29 นัดและเสียเพียง 21 ประตู ขณะที่ทั้งฤดูกาลทีมเสียรวม 22 ประตู น้อยกว่ายูเวนตุสที่เสีย 26 ประตู ส่วนต่างระดับนี้เพียงพอจะชดเชยเกมที่ยิงไม่เข้าได้หลายนัด

บทบาทคลาวดิโอ ซาลา

คลาวดิโอ ซาลา ลงลีก 29 นัดแต่ยิงได้เพียงประตูเดียว ตัวเลขที่ดูน้อยนี้กลับอธิบายหน้าที่ของเขาได้ตรงที่สุด เพราะงานหลักคือการหาพื้นที่ริมเส้นและส่งบอลให้คู่กองหน้าจบสกอร์ บันทึกของสโมสรสรุปฤดูกาลนั้นไว้ตรงกันว่าฝาแฝดแห่งประตูได้รับบอลจากการจ่ายของเขา

รอบตัวเขาคือกองกลางที่แทบไม่เปลี่ยนตัวจริง เอรัลโด เปชชี ลง 29 นัด ยิง 2 ประตู เรนาโต ซัคคาเรลลี ลง 28 นัด ยิง 4 ประตู ส่วนปาตริซิโอ ซาลา กับโรแบร์โต ซัลวาโดรี ลงครบ 30 นัดโดยไม่มีประตูในลีกเลยสักลูก และสามคนที่ลงครบทุกนัดของฤดูกาลคือพูลิชี ปาตริซิโอ ซาลา และซัลวาโดรี

ชุดตัวจริงที่สโมสรบันทึกไว้ประกอบด้วยกัสเตลลินี ซันติน ซัลวาโดรี ปาตริซิโอ ซาลา มอซซินี กาโปราเล คลาวดิโอ ซาลา เปชชี กราซิอานี ซัคคาเรลลี และพูลิชี การใช้รายชื่อซ้ำเดิมเกือบทุกสัปดาห์เข้ากับแนวทางกดดันทั้งสนามของราดิเช ซึ่งต้องอาศัยจังหวะขยับพร้อมกันของผู้เล่นทุกตำแหน่ง มากกว่าความสามารถเฉพาะตัวของคนใดคนหนึ่ง

การแซงคู่แข่งร่วมเมือง

เมื่อจบเลกแรก ยูเวนตุสของคาร์โล ปาโรลา นำอยู่สามคะแนน และถ่างออกเป็นห้าคะแนนในนัดที่ 19 วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 1976 ถึงตรงนั้นภาพที่เห็นคือทีมม้าลายกำลังจะป้องกันแชมป์ได้ไม่ยาก

จุดพลิกอยู่ในช่วงมีนาคมถึงเมษายน ยูเวนตุสแพ้สามนัดติดต่อกัน เริ่มจากเกมเยือนเชเซนา ตามด้วยดาร์บี้เลกสองวันที่ 28 มีนาคม 1976 ซึ่งจบในสนามด้วยสกอร์ 1-2 ก่อนถูกเปลี่ยนผลเป็น 0-2 ตามคำตัดสินทางวินัย หลังประทัดที่ขว้างมาจากฝั่งแฟนบอลยูเวนตุสทำให้กัสเตลลินีบาดเจ็บ และปิดท้ายด้วยการแพ้ดาร์บี้ดิตาเลียที่ซานซีโร โตริโนจึงขึ้นเป็นจ่าฝูงแทน

วันที่ 16 พฤษภาคม 1976 คือนัดสุดท้ายที่โตริโนนำอยู่เพียงหนึ่งคะแนน ทีมเปิดบ้านพบเชเซนาที่สนามโกมูนาเล พูลิชีทำประตูขึ้นนำในนาทีที่ 61 ก่อนโรแบร์โต มอซซินี ทำเข้าประตูตัวเองในนาทีที่ 71 เกมจบ 1-1 ต่อหน้าผู้ชม 64,733 คน ซึ่งเป็นยอดสูงสุดของทีมในฤดูกาลนั้น และเป็นเกมเหย้าเกมแรกในลีกที่ทีมไม่ชนะ

ผลเสมอนัดนั้นไม่ได้ทำให้แชมป์หลุดมือ เพราะยูเวนตุสไปแพ้เปรูจาในวันเดียวกัน โตริโนจึงจบด้วย 45 คะแนน มากกว่าคู่แข่งร่วมเมืองสองแต้ม และได้แชมป์สมัยที่เจ็ดของสโมสร ราดิเชได้รางวัลผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมจากฤดูกาลนี้ ส่วนตัวเลขผู้ชมเฉลี่ยของเกมเหย้าในลีกอยู่ที่ 39,145 คนต่อนัด