เตเนริเฟชี้แชมป์ สองปีที่ต้องเล่าจากฝั่งเจ้าบ้าน

เตเนริเฟชี้แชมป์ลาลีกาสองปีติดด้วยการเอาชนะเรอัล มาดริดในนัดสุดท้าย แต่สำหรับเจ้าบ้าน เกมปี 1992 กับปี 1993 มีเดิมพันต่างกัน ครั้งแรกทีมรอดตกชั้นแล้วก่อนลงสนาม ส่วนครั้งที่สองเตเนริเฟกำลังลุ้นสิทธิ์เล่นฟุตบอลยุโรปเป็นครั้งแรกของสโมสร การมองจากฝั่งเฮลิโอโดโร โรดริเกซ โลเปซจึงเผยเรื่องของทีมที่พัฒนาความทะเยอทะยานของตนเอง พร้อมกับสร้างผลกระทบต่อการแย่งแชมป์ของสองยักษ์ใหญ่

ก่อนเตเนริเฟชี้แชมป์ วัลดาโนเข้ามากู้ฤดูกาล

เมื่อเหลือแปดนัดในฤดูกาล 1991–92 เตเนริเฟมี 23 คะแนนและอยู่ในอันดับ 16 สถานการณ์หลังแพ้สามเกมติดทำให้สโมสรเปลี่ยนจากโฆร์เก โซลารีมาเป็นโฆร์เก วัลดาโน อดีตกองหน้าแชมป์โลกกับอาร์เจนตินายังไม่มีประสบการณ์คุมทีมระดับนี้ แต่ยอมรับงานโดยต้องการให้อังเคล คัปปามาร่วมเป็นผู้ช่วย และให้สัญญาครอบคลุมฤดูกาลถัดไปด้วย

วัลดาโนเปิดตัวกับสื่อในวันที่ 15 เมษายน 1992 และนำการฝึกซ้อมครั้งแรกวันถัดมา ภารกิจเร่งด่วนคือรักษาที่นั่งในลาลีกา ทว่าสัญญาที่มองเลยแปดนัดสุดท้ายทำให้ผู้เล่นรู้ว่ากำลังแข่งขันเพื่ออนาคตของทีมด้วย การเปลี่ยนโค้ชจึงมาพร้อมความต่อเนื่องที่ต้องการสร้าง ไม่ใช่เพียงคำสั่งให้ผ่านช่วงวิกฤตแล้วแยกย้าย

ทีมมีคุณภาพอยู่ก่อนแล้ว เฟร์นานโด เรดอนโดเข้ามาตั้งแต่ปี 1990 ส่วนฮวน อันโตนิโอ ปิซซี ออสการ์ เดร์ตีเซีย ชาโน และอันโตนิโอ มาตาเป็นสมาชิกที่มาถึงก่อนวัลดาโน งานของโค้ชใหม่จึงรวมถึงการใช้ทรัพยากรเดิมให้ดีขึ้น เขากับคัปปาปรับการป้องกันเป็นโซนและลดพื้นที่ระหว่างการเล่น พร้อมฟื้นความมั่นใจให้ทีมที่ผลงานตกต่ำ

ชัยชนะสองนัดแรกเหนือบาเลนเซียและบาร์เซโลนาช่วยเปลี่ยนบรรยากาศได้รวดเร็ว ผลงานช่วงท้ายทำให้เตเนริเฟรับประกันการอยู่รอดก่อนนัดสุดท้าย การเอาชนะบาร์เซโลนาระหว่างทางยังเป็นเครื่องเตือนว่าทีมไม่ได้มีบทบาทเพียงช่วยสโมสรคาตาลันในวันตัดสินแชมป์ แต่กำลังเก็บคะแนนจากคู่แข่งทุกทีมเพื่อรักษาสถานะของตนเอง

ปี 1992 จากตามสองประตูสู่ชัยชนะที่เกาะจดจำ

วันที่ 7 มิถุนายน 1992 มาดริดมาเยือนเตเนริเฟโดยนำบาร์เซโลนาอยู่หนึ่งคะแนนก่อนนัดสุดท้าย ระบบขณะนั้นให้สองคะแนนต่อชัยชนะ หากมาดริดชนะก็จะเป็นแชมป์โดยไม่ต้องสนใจผลอีกสนาม ขณะที่เจ้าบ้านลงเล่นได้โดยไม่มีภาระเรื่องหนีตกชั้นเหลืออยู่แล้ว

มาดริดออกนำ 2–0 แต่กีเก เอสเตบารันซ์ช่วยให้เตเนริเฟไล่กลับมา ก่อนการทำเข้าประตูตัวเองของริคาร์โด โรชาจะทำให้สกอร์เสมอ จากนั้นปิเอร์ยิงประตูชัยให้เจ้าบ้านชนะ 3–2 การพลิกผลจากเสียเปรียบสองประตูแสดงว่าการรอดตกชั้นไม่ได้ทำให้ทีมยอมปล่อยเกมสุดท้ายผ่านไปโดยไร้ความหมาย

ที่คัมป์นู บาร์เซโลนาชนะแอธเลติก คลับ 2–0 จึงจบฤดูกาลด้วย 55 คะแนน เหนือมาดริดที่มี 54 คะแนน ส่วนเตเนริเฟจบอันดับ 13 ด้วย 34 คะแนน เรื่องเดียวกันจึงมีความสำเร็จสองระดับเกิดขึ้นพร้อมกัน บาร์เซโลนาได้ถ้วยแชมป์ ขณะที่เตเนริเฟปิดช่วงกอบกู้ฤดูกาลด้วยชัยชนะที่ยืนยันว่าทีมของวัลดาโนรับมือคู่แข่งระดับสูงได้

อีกหนึ่งปีต่อมา เป้าหมายขยับจากอยู่รอดไปยุโรป

ฤดูกาล 1992–93 เตเนริเฟเสริมเซซาร์ โกเมซกับเอเซเกียล กาสตีโยเข้ามาในกลุ่มผู้เล่น ทีมมีช่วงเสมอห้านัดติดต่อกันระหว่างนัดที่แปดถึงสิบสอง ก่อนสร้างช่วงชนะหกนัดรวดจนขึ้นไปแข่งขันเพื่อพื้นที่ยูฟ่าคัพได้ ทีมเปลี่ยนผลเสมอให้กลายเป็นชัยชนะต่อเนื่องได้

ก่อนนัดสุดท้าย เตเนริเฟอยู่อันดับหกและต้องการขึ้นอันดับห้า ทางตรงสู่ยุโรปคือชนะมาดริดพร้อมกับให้แอตเลติโก มาดริดไม่ชนะซาราโกซา แม้ยังมีทางอ้อมที่ขึ้นอยู่กับผลนัดชิงโกปา เดล เรย์ แต่การจบอันดับห้าจะทำให้ทีมรับประกันสิทธิ์ได้ทันที จึงไม่มีเหตุผลให้เจ้าบ้านมองเกมนี้เป็นเพียงการตัดสินว่าใครคว้าแชมป์ลีก

สถานการณ์ของเตเนริเฟยังไม่ได้ดีพร้อม เพราะหกเกมก่อนหน้านั้นเก็บได้เพียงสี่คะแนน ขณะที่เรอัล มาดริดไม่แพ้ในลีกมา 22 นัด ความกดดันของสองทีมต่างกันอย่างชัดเจน ผู้มาเยือนต้องรักษาโอกาสเป็นแชมป์ ส่วนเจ้าบ้านต้องการผลักประวัติศาสตร์สโมสรไปถึงระดับที่ไม่เคยทำได้มาก่อน

ปี 1993 สองประตูโหม่งเปิดทางสู่ยูฟ่าคัพ

วันที่ 20 มิถุนายน 1993 เตเนริเฟไม่มีเรดอนโดและโฆเซ เดล โซลาร์ในทีม แต่ยังหาทางจัดผู้เล่นรับมือมาดริดได้ ฆูลิโอ ยอเรนเตถูกใช้ในแดนกลาง และเมื่ออันโตนิโอ มาตาบาดเจ็บระหว่างครึ่งแรก โทนีก็ลงมาเสริมแนวรับ ปัญหาเรื่องตัวผู้เล่นจึงเกิดขึ้นทั้งก่อนเริ่มเกมและระหว่างการแข่งขัน

เดร์ตีเซียโหม่งให้เตเนริเฟขึ้นนำในช่วงต้นเกม ก่อนชาโนจะโหม่งอีกประตูให้เป็น 2–0 ก่อนพักครึ่ง สกอร์นั้นอยู่จนจบการแข่งขัน ต่างจากปี 1992 ที่ต้องพลิกกลับจากการตามสองประตู คราวนี้เจ้าบ้านเป็นฝ่ายสร้างความได้เปรียบแล้วรักษาผลไว้ได้ ชัยชนะจึงไม่ได้เป็นการฉายเหตุการณ์เดิมซ้ำทุกขั้นตอน แม้คู่แข่ง สนาม และผลต่อแชมป์จะคล้ายกันก็ตาม

แอตเลติโกเสมอซาราโกซา 2–2 ทำให้เตเนริเฟขึ้นจบอันดับห้าด้วย 44 คะแนน เหนือแอตเลติโกและเซบียาที่มีทีมละ 43 คะแนน สิทธิ์ยูฟ่าคัพจึงเป็นของเจ้าบ้านอย่างแน่นอน ในเวลาเดียวกัน บาร์เซโลนาทำหน้าที่ในสนามของตนเองด้วยการชนะเรอัล โซเซียดาด 1–0 และคว้าแชมป์ด้วย 58 คะแนน เหนือมาดริดหนึ่งคะแนน

สองนัดดังเป็นปลายทางของผลงานทั้งฤดูกาล

เตเนริเฟปี 1992–93 ชนะ 15 เสมอ 14 และแพ้เก้านัด ยิง 59 ประตู เสีย 47 เมื่อเทียบกับปีก่อนที่ชนะ 12 เสมอสิบ และแพ้ 16 นัด ทีมแพ้น้อยลงถึงเจ็ดครั้ง และเพิ่มคะแนนจาก 34 เป็น 44 การเข้าถึงยูฟ่าคัพจึงมีฐานจากผลงานตลอด 38 นัด ไม่ได้เกิดขึ้นจากชัยชนะเหนือมาดริดเพียงเกมเดียว