อิปสวิช ทาวน์ 1962 ทีมที่คว้าแชมป์ลีกในฤดูกาลแรกบนลีกสูงสุด

อิปสวิช ทาวน์ 1962 คือชื่อที่แฟนฟุตบอลอังกฤษยังพูดถึงเมื่อพูดถึงเรื่องทีมเล็กที่ทำสิ่งที่แทบไม่มีใครทำได้ นั่นคือการคว้าแชมป์ลีกสูงสุดของประเทศทันทีในฤดูกาลแรกที่ได้ขึ้นมาเล่นบนลีกสูงสุด ทีมจากเมืองท่าเล็ก ๆ ในซัฟโฟล์กที่ไม่มีใครคาดว่าจะไปได้ไกลกว่าการหนีตกชั้น กลับเดินหน้าคว้าตำแหน่งแชมป์ไปครองภายใต้การคุมทีมของอัลฟ์ แรมซีย์ เรื่องราวของฤดูกาล 1961/62 จึงเป็นหนึ่งในบทที่แปลกที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลลีกอังกฤษ เวลาพูดถึงทีมเล็กล้มทีมใหญ่ หลายคนอาจนึกถึงเลสเตอร์ ซิตี้ ในยุคหลัง แต่กรณีของอิปสวิชต่างออกไปตรงที่พวกเขาทำสำเร็จตั้งแต่ปีแรกที่เพิ่งรู้จักลีกสูงสุด ไม่ใช่หลังจากอยู่บนลีกนั้นมาหลายฤดูกาลแบบทีมอื่น

อิปสวิชขึ้นมาลีกสูงสุดเมื่อไร

ก่อนจะมาถึงฤดูกาล 1961/62 อิปสวิช ทาวน์ ยังไม่เคยลงเล่นในลีกสูงสุดของอังกฤษมาก่อนเลยตลอดประวัติศาสตร์สโมสร ทีมเพิ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาจากดิวิชั่น 2 ในฤดูกาล 1960/61 โดยมีชื่อของเรย์ ครอว์ฟอร์ด กองหน้าตัวเป้าเป็นกำลังสำคัญ เขายิงประตูไป 39 ลูกในฤดูกาลนั้นจนได้ตำแหน่งดาวซัลโวสูงสุดของดิวิชั่น 2 ด้วยตัวเลขระดับนี้ ไม่แปลกที่แฟนบอลจะมองว่าครอว์ฟอร์ดคือความหวังหลักเมื่อทีมต้องขึ้นไปเจอคู่แข่งที่แข็งแกร่งกว่าเดิมมาก แต่สิ่งที่หลายคนไม่ทันคาดคือทีมชุดนี้จะไม่ได้แค่อยู่รอด พวกเขากลับเล่นได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ จนขึ้นไปยืนอยู่บนตำแหน่งจ่าฝูงเมื่อจบฤดูกาล

ฤดูกาล 1961/62 จบลงอย่างไร

เมื่อโปรแกรม 42 นัดของดิวิชั่น 1 ฤดูกาล 1961/62 จบลง อิปสวิช ทาวน์ เก็บได้ 56 คะแนน จากการชนะ 24 นัด เสมอ 8 นัด และแพ้ 10 นัด ทิ้งห่างทีมอันดับสองอย่างเบิร์นลีย์ที่ทำได้ 53 คะแนนอยู่ 3 คะแนนเต็ม ส่วนท็อตแนม ฮ็อตสเปอร์ จบอันดับสามด้วย 52 คะแนน และเอฟเวอร์ตันตามมาเป็นอันดับสี่ด้วย 51 คะแนน ตัวเลขเหล่านี้บอกว่านี่ไม่ใช่แชมป์ที่ได้มาแบบเฉียดฉิวในนัดสุดท้าย แต่เป็นผลงานที่สม่ำเสมอตลอดทั้งฤดูกาลจนทิ้งห่างคู่แข่งที่มีชื่อเสียงกว่าได้จริง และที่สำคัญกว่านั้นคือ นี่คือฤดูกาลแรกที่อิปสวิชได้เล่นในลีกสูงสุด ทำให้พวกเขากลายเป็นทีมเดียวในประวัติศาสตร์ฟุตบอลอังกฤษที่คว้าแชมป์ลีกสูงสุดได้ในฤดูกาลแรกที่ขึ้นมาเล่นบนลีกนั้น

อัลฟ์ แรมซีย์ วางทีมแบบไหน

เบื้องหลังผลงานนี้คือแนวทางการเล่นที่อัลฟ์ แรมซีย์คิดขึ้นมาโดยเฉพาะ เขาดึงจิมมี่ เลดเบตเตอร์ ซึ่งเดิมเล่นตำแหน่งปีกซ้าย ให้ถอยลงมาเล่นในบทบาทกองกลางค่อนไปทางซ้ายแทน วิธีนี้ทำให้แนวรับของคู่แข่งสับสนไม่รู้จะประกบใคร เพราะไม่มีปีกตัวจริงยืนกว้างให้จับตามแบบเกมทั่วไปในยุคนั้น ผลคือมันเปิดพื้นที่ว่างมหาศาลให้กับกองหน้าคู่ใจอย่างเรย์ ครอว์ฟอร์ด และเท็ด ฟิลลิปส์ ซึ่งทั้งคู่รวมกันยิงประตูในลีกได้มากกว่า 60 ลูกตลอดทั้งฤดูกาล เป็นตัวเลขที่สูงมากสำหรับทีมที่เพิ่งขึ้นมาเล่นลีกสูงสุดเป็นปีแรก แนวทางนี้ยังไม่เป็นที่คุ้นเคยของทีมใหญ่ในลีกตอนนั้น ทำให้หลายนัดในช่วงต้นฤดูกาลคู่แข่งปรับตัวไม่ทันและเสียประตูง่ายกว่าที่ควร

ทีมชุดนั้นใช้เงินไปเท่าไร

ในแง่ของงบประมาณ ไม่มีบันทึกตัวเลขรวมค่าตัวผู้เล่นที่ระบุชัดเจนของทีมชุดนี้หลงเหลืออยู่ในแหล่งข้อมูลที่ตรวจสอบได้ แต่สิ่งที่ยืนยันได้คือแกนหลักของทีมแชมป์ไม่ได้ถูกซื้อมาด้วยเงินก้อนใหญ่ในช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนขึ้นชั้น ผู้เล่นอย่างครอว์ฟอร์ดอยู่กับทีมมาตั้งแต่ช่วงเลื่อนชั้นจากดิวิชั่น 2 แล้ว และแรมซีย์เองก็ต้องทำงานกับผู้เล่นที่เขารับช่วงต่อมาจากผู้จัดการทีมคนก่อนเป็นส่วนใหญ่ สิ่งที่เปลี่ยนไปจริง ๆ ไม่ใช่คุณภาพตัวผู้เล่นที่เพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดด แต่เป็นวิธีจัดวางตำแหน่งที่ทำให้ผู้เล่นชุดเดิมทำงานได้มีประสิทธิภาพขึ้นมาก นี่จึงเป็นเหตุผลที่เรื่องราวของอิปสวิชปี 1962 ถูกเล่าเป็นตัวอย่างของทีมที่ชนะด้วยความคิดมากกว่าเงินทุน และเป็นข้อเตือนใจว่าตำแหน่งแชมป์ไม่ได้ขึ้นอยู่กับงบประมาณเสมอไป การจัดวางตัวผู้เล่นให้ถูกที่ก็อาจส่งผลมากพอ ๆ กับการเสริมทัพด้วยเงินก้อนใหญ่

หลังแชมป์แล้วเกิดอะไรขึ้น

ในฐานะแชมป์ลีก อิปสวิชได้สิทธิ์ลงเล่นฟุตบอลระดับยุโรปเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร ผ่านรายการยูโรเปียนคัพ ฤดูกาล 1962/63 ทีมเปิดตัวได้อย่างสวยงามด้วยการเอาชนะฟลอเรียนาจากมอลตารวมสองนัดถึง 14-1 ก่อนจะตกรอบแรกในการเจอกับเอซี มิลาน ซึ่งภายหลังคว้าแชมป์รายการนี้ไปครอง ขณะเดียวกันในเดือนเมษายน 1963 อัลฟ์ แรมซีย์ก็ตัดสินใจอำลาทีมเพื่อไปรับตำแหน่งผู้จัดการทีมชาติอังกฤษ ซึ่งต่อมาเขาพาทีมชาติคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกปี 1966 ได้สำเร็จ

ส่วนอิปสวิชหลังจากขาดผู้วางแผนคนสำคัญไป ผลงานก็เริ่มไม่นิ่งจนถึงขั้นตกชั้นกลับไปเล่นในดิวิชั่น 2 ในปี 1964 เพียงสองปีให้หลังจากวันที่เคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ เรื่องนี้ยิ่งตอกย้ำว่าความสำเร็จของอิปสวิชในปี 1962 ผูกอยู่กับแนวคิดของแรมซีย์อย่างแนบแน่น เมื่อคนคิดแผนจากไป ทีมก็ไม่สามารถรักษามาตรฐานเดิมไว้ได้อีกต่อไป กระนั้นชื่อของสโมสรเล็กจากซัฟโฟล์กก็ยังถูกจดจำในฐานะทีมที่พิสูจน์ว่าความสำเร็จในฟุตบอลลีกอังกฤษไม่ได้ผูกติดอยู่กับขนาดเมืองหรือชื่อเสียงของสโมสรเสมอไป