อาร์เซนอลอำลาไฮบิวรีในปี 2006 โดยไม่ได้ทิ้งความทรงจำทุกอย่างไว้ที่สนามเก่า นาฬิกาเรือนเดิมย้ายตามทีมไปเอมิเรตส์ สเตเดียม ส่วนด้านหน้าอัฒจันทร์ตะวันออกและตะวันตกยังเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ไฮบิวรีที่เปลี่ยนเป็นที่อยู่อาศัย ขณะที่เกมสุดท้ายกับวีแกนมีความหมายมากกว่าพิธีอำลา เพราะอาร์เซนอลยังต้องแย่งอันดับสี่ในพรีเมียร์ลีก การย้ายครั้งนี้จึงมีทั้งสิ่งที่เคลื่อนตามสโมสร สิ่งที่คงอยู่กับสถานที่ และผลการแข่งขันที่กำหนดทางเดินของทีมในฤดูกาลใหม่
ไฮบิวรีอยู่ในชีวิตสโมสรช่วงใด
อาร์เซนอลอำลาไฮบิวรีหลังใช้เป็นบ้านตั้งแต่ปี 1913
อาร์เซนอลย้ายจากวูลวิชทางใต้ของแม่น้ำเทมส์มาอยู่ลอนดอนเหนือในปี 1913 เกมแรกที่ไฮบิวรีวันที่ 6 กันยายนจบด้วยชัยชนะเหนือเลสเตอร์ ฟอสส์ 2–1 ตอนนั้นงานก่อสร้างยังไม่เสร็จทั้งหมด สนามจึงไม่ได้เกิดขึ้นในรูปลักษณ์สมบูรณ์แบบที่คนรุ่นหลังจดจำตั้งแต่วันแรก แต่ค่อยเปลี่ยนไปพร้อมความเติบโตของสโมสร
อัฒจันทร์ตะวันตกเปิดในปี 1932 ตามด้วยอัฒจันทร์ตะวันออกแบบอาร์ตเดโคในปี 1936 ส่วนตะวันออกมีสำนักงาน สิ่งอำนวยความสะดวกของนักเตะ และทางเข้าหลักที่รู้จักจากโถงหินอ่อน รายละเอียดเหล่านี้ทำให้ไฮบิวรีเป็นมากกว่าพื้นหญ้ากับที่นั่ง เพราะสถาปัตยกรรมภายนอกกลายเป็นภาพจำที่ผู้คนพบก่อนเห็นเกมในสนามเสียอีก
เมื่อถึงฤดูกาลสุดท้าย 2005/06 สโมสรใช้เสื้อสีแดงเข้มเพื่อรำลึกถึงทีมในยุคเริ่มต้นที่ไฮบิวรี การย้อนถึงจุดเริ่มต้นเชื่อมประสบการณ์ของผู้ชมรุ่นปัจจุบันเข้ากับผู้เล่นที่เข้ามาตั้งบ้านในปี 1913 ทั้งที่อัฒจันทร์และความจุเปลี่ยนไปมากแล้ว ช่วงเวลา 93 ปีจึงหมายถึงการใช้งานสถานที่ต่อเนื่อง ไม่ได้หมายความว่าทุกส่วนของสนามมีอายุเท่ากัน
เกมสุดท้ายมีบริบทการแข่งขันอะไร
วันที่ 7 พฤษภาคม 2006 อาร์เซนอลรับวีแกนในเกมสุดท้ายที่ไฮบิวรี โดยมีคะแนนตามท็อตแนมหนึ่งแต้มก่อนเริ่มนัดปิดฤดูกาล การลุ้นอันดับสี่จึงยังไม่จบ และการอำลาสนามไม่อาจทำให้ทีมละสายตาจากหน้าที่ในพรีเมียร์ลีกได้ อาร์เซนอลต้องทำผลของตัวเองพร้อมติดตามท็อตแนมซึ่งไปเยือนเวสต์แฮมในวันเดียวกัน
โรแบร์ ปิแรสยิงให้อาร์เซนอลนำก่อน แต่วีแกนยิงสองประตูพลิกสถานการณ์ ความทรงจำสุดท้ายจึงไม่ได้เป็นงานฉลองที่ราบรื่นตั้งแต่ต้น เธียร์รี อองรีตีเสมอก่อนพักครึ่ง แล้วทำให้เจ้าบ้านกลับมานำในครึ่งหลังจากจังหวะรับบอลคืนหลังที่พลาดของคู่แข่ง ก่อนเลี้ยงผ่านผู้รักษาประตูและยิงเข้าไป
อองรีทำแฮตทริกด้วยจุดโทษหลังเฟรดริก ลุงเบิร์กถูกทำฟาวล์ ประตูนั้นปิดสกอร์ 4–2 และเป็นประตูสุดท้ายของสนามในเกมอำลา ขณะเดียวกันท็อตแนมแพ้เวสต์แฮม 1–2 อาร์เซนอลจึงแซงขึ้นอันดับสี่ ได้สิทธิ์เข้าสู่เส้นทางแชมเปียนส์ลีกฤดูกาลถัดไป เกมวันนั้นจึงจบทั้งภารกิจในตารางและช่วงเวลาของไฮบิวรีในฐานะบ้านแข่งขันของทีม
ความต่างระหว่างชัยชนะกับการได้อันดับสี่อยู่ที่ผลอีกสนามหนึ่ง หากท็อตแนมชนะก็จะรักษาความได้เปรียบด้านคะแนนก่อนแข่งไว้ได้ อาร์เซนอลจึงไม่ได้ควบคุมทุกเงื่อนไขด้วยแฮตทริกของอองรีเพียงอย่างเดียว แต่เมื่อผลทั้งสองสนามลงตัว การอำลาจึงผูกกับความหวังเรื่องการแข่งขันในบ้านใหม่ แทนที่จะมีแต่การมองย้อนอดีต

นาฬิกาเดินทางไปบ้านใหม่อย่างไร
นาฬิกาเป็นหนึ่งในสิ่งที่เฮอร์เบิร์ต แชปแมนนำมาใช้ที่ไฮบิวรี เดิมทีตั้งอยู่ฝั่งเหนือ ก่อนย้ายไปด้านใต้ในปี 1935 ชื่อคล็อกเอนด์จึงค่อยกลายเป็นชื่อที่ผู้คนใช้เรียกอัฒจันทร์ด้านนั้น สิ่งของที่มีหน้าที่บอกเวลายังช่วยระบุตำแหน่งของผู้ชมและสร้างคำเรียกเฉพาะของสนามไปพร้อมกัน
รูปแบบแรกเคยนับเวลาถอยหลัง 45 นาที แต่สมาคมฟุตบอลเห็นว่าอาจกระทบอำนาจการควบคุมเวลาของผู้ตัดสิน สโมสรจึงเปลี่ยนเป็นนาฬิกาบอกเวลาปกติ เรื่องนี้ช่วยแยกบทบาทของนาฬิกาที่ผู้ชมมองเห็นออกจากเวลาการแข่งขันที่ผู้ตัดสินเป็นผู้ควบคุม นาฬิกาประจำสนามจึงไม่ได้เป็นเครื่องตัดสินว่าเกมต้องจบลงทันทีเมื่อเข็มเดินถึงจุดหนึ่ง
นาฬิกาเดิมถูกถอดจากไฮบิวรีวันที่ 27 กรกฎาคม 2006 แล้วย้ายไปติดด้านนอกเอมิเรตส์ สเตเดียม หันไปทางสะพานคล็อกเอนด์ ประวัติของสโมสรบันทึกว่าการติดตั้งใช้เครนและทีมช่าง การเคลื่อนย้ายนี้เก็บวัตถุจริงจากบ้านเก่าไว้กับสโมสร แม้ตำแหน่งใหม่จะไม่ได้หันเข้าหาพื้นสนามเหมือนภาพที่แฟนบอลคุ้นเคยจากไฮบิวรี
นาฬิกาเรือนใหญ่ที่มองเห็นด้านในเอมิเรตส์เป็นอีกเรือนหนึ่ง เปิดตัววันที่ 21 สิงหาคม 2010 ก่อนเกมกับแบล็กพูล บริษัทสมิธออฟดาร์บีผู้ผลิตระบุว่ามีเส้นผ่านศูนย์กลางสี่เมตรและรักษาลักษณะขาวดำของต้นแบบ จึงเป็นการสร้างสัญลักษณ์ให้เหมาะกับพื้นที่ใหญ่ขึ้น ไม่ใช่การเอานาฬิกาเก่าจากด้านนอกกลับมาติดด้านในแล้วนับเป็นเรือนเดิม

สิ่งปลูกสร้างเก่าถูกเก็บความทรงจำอย่างไร
ไฮบิวรีหลังอาร์เซนอลย้ายออกไม่ได้คงเป็นสนามฟุตบอลที่หยุดใช้งาน แต่พัฒนาเป็นโครงการไฮบิวรี สแควร์ อพาร์ตเมนต์เรียงรอบพื้นที่ซึ่งเคยเป็นสนามหญ้าและกลายเป็นสวนส่วนกลาง อาคารด้านตะวันออกกับตะวันตกถูกปรับให้ใช้พักอาศัย ขณะที่ด้านเหนือและใต้เป็นอาคารที่สร้างขึ้นใหม่ การเก็บอดีตจึงเกิดพร้อมกับการเปลี่ยนหน้าที่ของพื้นที่
อัฒจันทร์ตะวันออกมีสถานะอาคารอนุรักษ์เกรดสอง ส่วนด้านตะวันตกได้รับการอนุรักษ์ในบริบทท้องถิ่น ไม่ควรเหมารวมว่าอาคารทั้งสองมีสถานะตามบัญชีเดียวกัน รูปด้านหน้าแบบอาร์ตเดโคยังทำให้จำสนามเก่าได้ แต่เบื้องหลังผนังเหล่านั้นเป็นการจัดพื้นที่เพื่อผู้อยู่อาศัย ไม่ใช่อัฒจันทร์ที่ยังเปิดรอการแข่งขันลีก
ผู้ออกแบบอัลไลส์แอนด์มอร์ริสันอธิบายว่าการคงรูปทรงของสนามและความสัมพันธ์ระหว่างอาคารรอบพื้นที่กลางมีความสำคัญต่อโครงการ อพาร์ตเมนต์จึงหันเข้าหาสวนด้วยหน้าต่างและระเบียง ตำแหน่งที่เคยรวมสายตาของผู้ชมไว้กับลูกฟุตบอลยังเป็นศูนย์กลางของพื้นที่ แม้กิจกรรมประจำวันเปลี่ยนไปแล้ว
สิ่งที่ย้ายตามอาร์เซนอลจึงมีทั้งนาฬิกาจริงและความหมายของชื่อคล็อกเอนด์ ส่วนสิ่งที่อยู่กับไฮบิวรีคือรูปอาคารและพื้นที่กลางที่ยังบอกเล่าว่าเคยมีสนามอยู่ตรงไหน เกมอำลาในปี 2006 ปิดการใช้งานด้านฟุตบอล แต่การรักษาความทรงจำเกิดขึ้นต่อผ่านบ้านใหม่และการใช้บ้านเก่าในหน้าที่ใหม่สองทางพร้อมกัน

