ซามพ์โดเรีย 1991 การเก็บแกนทีมระยะยาวของมานโตวานีทำให้ซามพ์โดเรียถึงแชมป์ได้อย่างไร

ซามพ์โดเรีย 1991 คว้าแชมป์เซเรีย อาครั้งแรกหลังสร้างทีมต่อเนื่องเกือบหนึ่งทศวรรษ เปาโล มานโตวานีเข้ารับตำแหน่งประธานในปี 1979 พาทีมเลื่อนกลับสู่ลีกสูงสุดฤดูกาล 1981/82 แล้วร่วมกับผู้จัดการทั่วไปเปาโล โบเรอาค่อย ๆ เติมผู้เล่นทั้งประสบการณ์และดาวรุ่ง

เมื่อถึงฤดูกาล 1990/91 แกนที่สะสมมาตั้งแต่ต้นทศวรรษทำงานร่วมกับผู้เล่นซึ่งเข้ามาในยุควูยาดิน บอสคอฟ ซามพ์โดเรียชนะ 20 เสมอ 11 แพ้ 3 จาก 34 นัด ยิง 57 และเสีย 24 ประตู จบที่ 51 คะแนน เหนือมิลานอันดับสองห้าคะแนน

ซามพ์โดเรีย 1991 มานโตวานีกับโบเรอาสร้างทีมอย่างไร

จากการเลื่อนชั้นสู่ถ้วยแรกของสโมสร

มานโตวานีประกาศเป้าหมายกลับเซเรีย อาและไปถึงแชมป์ลีกเมื่อเข้ามาปี 1979 ขั้นแรกสำเร็จในปี 1981/82 ภายใต้เรนโซ อูลิวีเอรี หลังซามพ์โดเรียอยู่เซเรีย บีห้าฤดูกาล การขึ้นชั้นเปิดทางให้สโมสรพัฒนาทีมในลีกสูงสุดโดยไม่ต้องเริ่มใหม่ทุกปี

โบเรอาช่วยนำผู้เล่นเข้ามาเป็นลำดับ รายชื่อในประวัติสโมสรประกอบด้วยลูกา เปลเลกรินี อเลสซานโดร สกันซิอานี โรแบร์โต มันชินี เทรเวอร์ ฟรานซิส เลียม เบรดี อิวาโน บอร์ดอน ปิเอโตร เวียร์โควอด ฟาอุสโต ปารี จานลูกา วิอัลลี ฟาอุสโต ซัลซาโน โมเรโน มันนีนี และแกรม ซูเนสส์

ผลในลีกค่อย ๆ สูงขึ้น ซามพ์โดเรียจบอันดับเจ็ดในปี 1982/83 อันดับหกในปี 1983/84 และอันดับสี่ในปี 1984/85 ฤดูกาลหลังยังได้โคปปา อิตาเลียด้วยการชนะมิลานในรอบชิงสองนัด เป็นถ้วยใบแรกในประวัติศาสตร์สโมสร

บอสคอฟจัดการกลุ่มผู้เล่นอย่างไร

เติมสมาชิกใหม่ลงบนแกนที่มีอยู่

บอสคอฟเริ่มคุมทีมในปี 1986 และอยู่จนถึงปี 1992 พร้อมผู้เล่นอย่างโตนินโญ เซเรโซ จานลูกา ปายูกา และอัตติลิโอ ลอมบาร์โด พวกเขาไม่ได้แทนที่สมาชิกเดิมทั้งหมด แต่เข้าร่วมกับมันชินี วิอัลลี เวียร์โควอด ปารี มันนีนี และเปลเลกรินีซึ่งอยู่ในโครงการก่อนหน้า

ความต่อเนื่องวัดได้จากถ้วยก่อนแชมป์ลีก ซามพ์โดเรียชนะโคปปา อิตาเลียสองปีติด โดยผ่านโตริโนในปี 1987/88 และนาโปลีในปี 1988/89 จากนั้นเข้าชิงคัพวินเนอร์สคัพสองครั้ง แพ้บาร์เซโลนา 0–2 ที่เบิร์นในปี 1989 ก่อนชนะอันเดอร์เลชท์ 2–0 ในปี 1990 จากสองประตูช่วงต่อเวลาของวิอัลลี

ประสบการณ์เหล่านี้ทำให้สมาชิกกลุ่มเดียวกันผ่านทั้งรอบชิงในประเทศ ความพ่ายแพ้ระดับยุโรป และการกลับมาชนะถ้วยยุโรป ปีต่อมาพวกเขาจึงเข้าสู่การลุ้นเซเรีย อาพร้อมตัวจริงซึ่งรู้จักการแข่งขันช่วงตัดสินมาแล้วหลายรูปแบบ

ในลีก 1990/91 ทีมแพ้เพียงสามนัด และผลงานเกมเยือนมีเจ็ดชนะ เก้าเสมอ แพ้หนึ่ง การเสียแต้มจากการแพ้นอกบ้านจึงเกิดครั้งเดียว ส่วนในบ้านทีมชนะ 13 จาก 17 นัด ตัวเลขสองด้านช่วยให้ซามพ์โดเรียรักษาคะแนนนำได้ตลอดช่วงท้าย

มันชินีและวิอัลลีแบ่งบทบาทในเกมรุกอย่างไร

คู่กองหน้ากับผู้ยิงจากตำแหน่งอื่น

ทั้งวิอัลลีและมันชินีเป็นกองหน้า แต่รับงานต่างกันภายในคู่เดียวกัน มันชินีสวมบทหมายเลข 10 เชื่อมเกมและสร้างจังหวะใกล้เขตโทษ ขณะที่บอสคอฟขยับวิอัลลีขึ้นเป็นกองหน้าตัวเป้า งานสร้างเกมของมันชินีจึงอยู่หลังการวิ่งเข้าหาจุดจบสกอร์ของวิอัลลี ซึ่งยิง 19 ประตูเป็นดาวซัลโว ส่วนมันชินียิง 12 ประตู ทั้งคู่รวมกัน 31 จาก 57 ประตูของทีม

วันที่ 18 พฤศจิกายน 1990 ซามพ์โดเรียบุกชนะนาโปลี 4–1 หลังเจ้าบ้านขึ้นนำในนาที 40 วิอัลลีตีเสมอนาที 41 มันชินีทำประตูนาที 45 จากนั้นวิอัลลีเพิ่มลูกที่สองของตัวเองนาที 60 และมันชินีปิดสกอร์นาที 90 คู่กองหน้าจึงแบ่งกันคนละสองประตูในนัดนี้

วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 1991 ซามพ์โดเรียชนะยูเวนตุส 1–0 ที่ลุยจิ แฟร์ราริส จากจุดโทษของวิอัลลีนาที 50 ต่อมาวันที่ 10 มีนาคม ทีมรับมิลานที่สนามเดียวกัน วิอัลลียิงจุดโทษนาที 52 และมันชินีเพิ่มประตูนาที 70 ปิดชัยชนะ 2–0

ชนะเลชเชแล้วปิดงานแชมป์อย่างไร

สามประตูในครึ่งแรกยืนยันแชมป์ก่อนหนึ่งนัด

วันที่ 19 พฤษภาคม 1991 ซามพ์โดเรียลงเล่นในบ้านพบเลชเชโดยต้องการผลชนะเพื่อรับรองแชมป์ ทีมขึ้นนำเร็ว เซเรโซยิงนาที 2 มันนีนีเพิ่มนาที 13 และวิอัลลียิงนาที 30 สกอร์ 3–0 เกิดครบภายในครึ่งชั่วโมงแรกและไม่เปลี่ยนจนจบ

ชัยชนะทำให้ซามพ์โดเรียมี 50 คะแนน นำมิลานห้าคะแนนขณะเหลือหนึ่งนัด จึงคว้าแชมป์ทางคณิตศาสตร์ที่สนามลุยจิ แฟร์ราริส เกมสุดท้ายเสมอลาซิโอ 3–3 ทำให้ยอดสุดท้ายเป็น 51 คะแนน ส่วนมิลานจบที่ 46

ภาพของเกมเลชเชสรุปการสร้างทีมได้ชัด เซเรโซเป็นผู้เล่นที่เข้ามาในยุคบอสคอฟ มันนีนีอยู่ในกลุ่มที่มานโตวานีกับโบเรอาสะสมไว้ และวิอัลลีมาถึงตั้งแต่ฤดูร้อน 1984 ผู้เล่นจากคนละช่วงของโครงการจึงเป็นผู้ทำสามประตูที่ยืนยันเป้าหมายซึ่งเริ่มไว้ตั้งแต่ปี 1979

ซามพ์โดเรีย 1991 ไม่ได้เกิดจากตลาดนักเตะฤดูเดียว เส้นทางเริ่มด้วยการขึ้นชั้น ต่อด้วยอันดับลีกที่ดีขึ้น ถ้วยในประเทศ และประสบการณ์รอบชิงยุโรป บอสคอฟเติมผู้เล่นให้แกนเดิมและพาทีมแพ้เพียงสามนัดในลีก เมื่อวิอัลลีกับมันชินีทำ 31 ประตูพร้อมแรงสนับสนุนจากตำแหน่งอื่น แผนระยะยาวจึงสิ้นสุดที่แชมป์เซเรีย อาครั้งแรก