เยาวชนแรนส์ ปี 2006 เมื่อการเรียนและฟุตบอลอยู่ในแผนเดียวกัน

เยาวชนแรนส์ ในปี 2006 เป็นโครงการที่วางฟุตบอล การเรียน และชีวิตประจำวันไว้ในระบบเดียวกัน วันอังคารที่ 29 สิงหาคม สโมสรเปิดศูนย์ฝึกให้ครอบครัวของนักเตะ 51 คนรับฟังแผนงานร่วมกับผู้บริหาร โค้ช บุคลากรแพทย์ และโรงเรียนเอกชน ETP Odorico เป้าหมายไม่ได้หยุดอยู่ที่การได้อันดับหนึ่งในการประเมินของฝ่ายเทคนิคแห่งชาติฝรั่งเศส แต่ต้องส่งผู้เล่นสู่ทีมชุดใหญ่โดยยังรักษาผลการเรียนและความเป็นอยู่ของเด็กวัย 14–15 ปี

เยาวชนแรนส์ กับเป้าหมายผู้เล่นฝึกเองครึ่งทีม

เอ็มมานูเอล เกิฟฟ์ ประธานสโมสรในขณะนั้น อธิบายเป้าหมายร่วมสมัยไว้สองชั้น ชั้นแรกคือทำให้แรนส์อยู่ในสิบอันดับแรกของลีกเอิงอย่างต่อเนื่อง ชั้นที่สองคือให้ผู้เล่นราวครึ่งหนึ่งของทีมอาชีพมาจากศูนย์ฝึก เขาระบุว่าสัดส่วนดังกล่าวเกิดขึ้นทั้งฤดูกาลก่อนหน้าและฤดูกาล 2006/07 พร้อมวางเป้าหมายรักษาไว้ในอนาคต

สโมสรจัดงบให้ศูนย์ฝึกคิดเป็น 10 เปอร์เซ็นต์ของงบทั้งหมดตามคำกล่าวของประธาน เงินก้อนนั้นรองรับทั้งโครงสร้างพื้นฐาน ผู้ฝึกสอน การดูแลสุขภาพ และการศึกษา เป้าหมายฟุตบอลยังมีเงื่อนไขยากอยู่ในตัวเอง เพราะผู้เล่นอายุน้อยต้องได้รับประสบการณ์ระดับสูง ขณะที่ทีมชุดใหญ่พยายามรักษาตำแหน่งในครึ่งบนของตาราง การส่งเด็กลงเล่นจึงเชื่อมกับผลการแข่งขันโดยตรงในแผนของสโมสร

การพัฒนาเชื่อมกับอันดับลีก

ในปี 2006 ศูนย์ฝึกแรนส์ขึ้นอันดับหนึ่งของฝรั่งเศสเป็นครั้งแรก การจัดอันดับของ DTN พิจารณาทั้งด้านกีฬาและการเรียน ไม่ได้ดูเฉพาะถ้วยของทีมเยาวชน ปีถัดมาเอกสารของสหพันธ์ฟุตบอลฝรั่งเศสระบุว่าแรนส์ยังเป็นอันดับหนึ่งสำหรับฤดูกาล 2006/07 ด้วย 2,863 คะแนน นำมงต์เปลลิเยร์ซึ่งได้ 1,939 คะแนนอยู่ 924 คะแนน และทีมอายุไม่เกิน 18 ปีของแรนส์เป็นแชมป์ประเทศในฤดูกาลนั้น

เมื่อนำเป้าหมายทีมชุดใหญ่มาอ่านร่วมกัน อันดับศูนย์ฝึกมีความหมายมากกว่าป้ายรางวัล สโมสรต้องสร้างผู้เล่นที่เซ็นสัญญาอาชีพและได้รับโอกาสลงเล่นจริง ต่อมาแรนส์อธิบายเกณฑ์ DTN เป็นห้าด้าน ได้แก่ สัญญาอาชีพ เกมลีกเอิงของผู้เล่นที่สโมสรฝึก การติดทีมชาติ ผลสำเร็จทางการศึกษา และระดับวุฒิของผู้ฝึกสอน เกณฑ์เหล่านี้ทำให้ห้องเรียน สนามซ้อม และทีมอาชีพอยู่ในภาพประเมินเดียวกัน

ชีวิตนอกสนามของนักเตะวัยเรียน

นักเตะ 51 คนในปี 2006 แบ่งเป็นผู้พักประจำ 34 คนและผู้เรียนไปกลับที่ไม่ได้พักประจำ 17 คน วันเปิดศูนย์เริ่มที่ถนนมูแล็ง ดู กงต์ ครอบครัวได้รับข้อมูลเกี่ยวกับงานธุรการ การเรียน และการใช้ชีวิตจากผู้รับผิดชอบแต่ละฝ่าย ปาทริก ร็องปิยง ผู้อำนวยการศูนย์อธิบายว่าผู้ปกครองของเด็กวัย 14–15 ปีมักกังวลเมื่อบุตรต้องเข้าสู่ระบบนี้ครั้งแรก โดยเด็กบางคนกลับบ้านทุกสองถึงสามสัปดาห์

การเชิญครอบครัวจึงเป็นส่วนหนึ่งของการเตรียมตัว ไม่ใช่เพียงพิธีเปิดฤดูกาล ผู้ปกครองได้เห็นกรอบชีวิต ผู้ดูแล และนโยบายด้านกีฬาและการเรียน สโมสรมีผู้ฝึกสอน ทีมแพทย์ และเจ้าหน้าที่ธุรการอยู่ในโครงสร้างเดียวกัน ร็องปิยงยังนำเสนอทีมเยาวชนแต่ละรุ่นให้ครอบครัวรู้ว่าเด็กอยู่ในความรับผิดชอบของใครและกำลังเดินผ่านขั้นใดของระบบ

ที่พักโรงเรียนและครอบครัว

ปีแอร์ รอชกงการ์ ผู้อำนวยการ ETP Odorico อธิบายว่าโรงเรียนต้องปรับตามการคัดเลือกด้านกีฬา พร้อมเปิดทางให้ผู้เรียนทุกระดับได้รับการศึกษา เมื่อเด็กเข้าศูนย์จะมีการประเมินพื้นฐานเพื่อจัดเส้นทางเรียนเฉพาะคน แนวทางนี้ช่วยให้ตารางฝึกไม่ได้ตัดผู้เล่นออกจากวุฒิการศึกษา หากเส้นทางอาชีพฟุตบอลไม่ดำเนินต่อ เด็กยังมีพื้นฐานจากโรงเรียนติดตัวไปด้วย

ผลในปีการศึกษาก่อนหน้ามีตัวเลขรองรับ ผู้สมัครสอบบัณฑิตมัธยมศึกษาของแรนส์ 14 คนสอบผ่าน 11 คน คิดเป็นประมาณ 79 เปอร์เซ็นต์ นอกจากนี้ นักเตะห้าคนจากระบบแรนส์อยู่ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ตัวเลขสองชุดสะท้อนปลายทางต่างกัน ทั้งความสำเร็จในห้องเรียนและการก้าวสู่การแข่งขันระดับทีมชาติรุ่นเยาวชน

จากอันดับศูนย์ฝึกสู่โอกาสลงเล่น

ฌิมมี บริย็องด์เป็นตัวอย่างของผู้เล่นที่เปลี่ยนจากระบบเยาวชนสู่กำลังหลัก เขาเคยลงลีกเอิง 29 นัดในฤดูกาล 2005/06 ก่อนเพิ่มเป็น 35 นัด 26 ตัวจริง 2,401 นาที และ 9 ประตูในปี 2006/07 ฤดูกาลถัดมาเขาลงลีก 37 นัด เป็นตัวจริง 36 นัด รวม 3,043 นาที การเพิ่มจาก 26 เป็น 36 ตัวจริงในหนึ่งฤดูกาลแสดงว่าบทบาทของเขาขยายจากสมาชิกทีมไปสู่ผู้เล่นที่เริ่มเกมแทบตลอดโปรแกรมลีก

ฟาเบียน เลอมวนแสดงอีกเส้นทางหนึ่ง เขาเข้าสู่ศูนย์แรนส์ในปี 2002 ตอนอายุ 15 ปี เซ็นสัญญาอาชีพครั้งแรกในเดือนเมษายน 2007 และลงเล่นทีมชุดใหญ่นัดแรกในถ้วยฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 6 มกราคม 2008 หนึ่งสัปดาห์ต่อมาเขาประเดิมลีกเอิงในเกมชนะมาร์กเซย 3-1 ก่อนจบฤดูกาล 2007/08 ด้วย 18 นัดลีก ซึ่งเป็นตัวจริงทั้งหมด รวม 1,460 นาที ฤดูกาล 2008/09 เขาขยับเป็น 38 นัด 37 ตัวจริง และ 3,291 นาที

วัดผลด้วยเส้นทางผู้เล่น

ระหว่างที่บริย็องด์กับเลอมวนสะสมเวลาในทีมใหญ่ รุ่นอายุน้อยกว่าก็เดินเข้าสู่ขั้นต่อไป รายงานของสโมสรวันที่ 2 มกราคม 2008 ระบุว่า ยานน์ เอ็มวีลากับดาเมียง เลอ ตัลเล็ก ซึ่งยังอายุ 17 ปีและเข้าศูนย์พร้อมกันเมื่อเดือนมิถุนายน 2004 กำลังซ้อมกับทีมอาชีพ ต่อมาในวันที่ 24 พฤษภาคม ทีมเยาวชนแรนส์ชนะบอร์กโดซ์ 3-0 ในนัดชิงกัมบาร์เดลลา เอ็มวีลาทำประตูที่สอง ส่วนอิชาม เอ็มลาบและเลอ ตัลเล็กทำอีกสองประตู

ทีมชุดนั้นคว้าแชมป์โดยไม่เสียประตูตลอดเส้นทางกัมบาร์เดลลา แต่ถ้วยเยาวชนยังเป็นเพียงหนึ่งช่วงของการพัฒนา ขั้นถัดไปคือการซ้อมกับทีมอาชีพ การเซ็นสัญญา และนาทีในลีก เส้นทางของบริย็องด์และเลอมวนแสดงว่าการได้อันดับหนึ่งของศูนย์ฝึกสามารถเดินต่อไปถึงทีมใหญ่ได้ ส่วนระบบพักอาศัย โรงเรียน และครอบครัวทำให้การเดินทางดังกล่าวมีโครงรองรับตั้งแต่วันที่ผู้เล่นยังเป็นนักเรียน