ซานซีโร 1990 การต่อเติมชั้นสามและหลังคาเปลี่ยนสนามร่วมของสองทีมมิลานอย่างไร

ซานซีโร 1990 ได้อัฒจันทร์ชั้นสามเพิ่มขึ้นตามแนวสนามสามด้าน ส่วนหลังคาเป็นองค์ประกอบอีกชุดหนึ่งที่คลุมที่นั่งทั้งหมด 85,700 ที่ การปรับครั้งใหญ่เพื่อรับฟุตบอลโลกจึงไม่ได้ทำให้ทุกด้านมีสามชั้นเหมือนกัน แต่เปลี่ยนทั้งความจุ เส้นทางขึ้น และพื้นที่มีหลังคาของสนามเดิม

โครงการนี้ไม่ได้เพิ่มเพียงจำนวนแถวที่นั่ง หอคอยใหม่รับโครงสร้างชั้นสามและบรรจุเส้นทางเข้าสู่อัฒจันทร์ สี่ต้นที่มุมสนามสูงต่อขึ้นไปรับคานขนาดใหญ่ของหลังคา สนามยังได้ระบบไฟใหม่และระบบทำความร้อนใต้พื้นหญ้า ก่อนเปิดส่วนต่อเติมอย่างเป็นทางการวันที่ 25 เมษายน 1990

ซานซีโร 1990 เหตุใดฟุตบอลโลกทำให้ต้องปรับสนาม

สนามเดิมต้องรองรับนัดเปิดการแข่งขัน

ฟุตบอลโลกเป็นกำหนดเวลาที่ชัดเจนของงาน เมืองมิลานเริ่มโครงการปรับสนามเพื่อใช้ในทัวร์นาเมนต์ปี 1990 และทีมออกแบบประกอบด้วยสถาปนิกจันการ์โล รากัซซี เอนรีโก ฮอฟเฟอร์ กับวิศวกรเลโอ ฟินซี เป้าหมายทางกายภาพที่ปรากฏในแบบคือชั้นที่สามกับหลังคาซึ่งครอบคลุมที่นั่ง

แนวคิดช่วงแรกเคยพิจารณารื้อสนามเก่าแล้วสร้างใหม่ แต่ข้อจำกัดด้านเวลาและงบประมาณทำให้เลือกปรับโครงสร้างที่มีอยู่ ทีมของรากัซซีจึงออกแบบชั้นสามตามแนวสามด้าน แทนการวางชั้นใหม่ครบทั้งสี่ด้าน วิธีนี้รักษาวงแหวนและเปลือกทางสัญจรเดิมไว้เป็นฐานของสนามที่ต่อเติม

ผลลัพธ์พร้อมใช้งานก่อนทัวร์นาเมนต์ สนามที่ต่อเติมเปิดอย่างเป็นทางการวันที่ 25 เมษายน จากนั้นวันที่ 8 มิถุนายน ซานซีโรเป็นสถานที่จัดนัดเปิดฟุตบอลโลกระหว่างอาร์เจนตินากับแคเมอรูน แคเมอรูนชนะ 1–0 สองวันที่นี้แสดงช่วงเปลี่ยนจากงานก่อสร้างสู่การใช้งานระดับนานาชาติ

อัฒจันทร์ชั้นสามเพิ่มพื้นที่ตรงไหน

หอคอย 11 ต้นรับชั้นใหม่ตามแนวสามด้าน

อัฒจันทร์ชั้นสามวางตามแนวสามด้านของสนามและรับด้วยหอคอยคอนกรีต 11 ต้น ชั้นใหม่จึงไม่ใช่วงแหวนที่ต่อเนื่องครบสี่ด้าน ขณะที่หอคอยทำหน้าที่เป็นจุดรับน้ำหนักภายนอกของส่วนต่อเติม โดยไม่ต้องเปลี่ยนสนามเดิมให้มีรูปทรงสมมาตรทุกด้าน

แต่ละหอคอยล้อมด้วยทางเดินเกลียวสำหรับขึ้นสู่อัฒจันทร์ เส้นทางใหม่นี้สะท้อนรูปแบบทางลาดยาวของเปลือกสนามเดิม จึงตอบโจทย์การขึ้นสู่ระดับสูงกว่าและเชื่อมภาษาสถาปัตยกรรมใหม่กับของเดิมพร้อมกัน ผู้ชมมองเห็นการไต่ระดับรอบหอคอยตั้งแต่ด้านนอก ก่อนเข้าสู่แถวที่นั่งชั้นบน

เมื่อเสร็จงาน สนามมี 85,700 ที่นั่ง แบ่งสีเป็นสี่ส่วน อัฒจันทร์แนวยาวใช้สีแดงและสีส้ม ส่วนหลังประตูใช้สีเขียวและสีน้ำเงิน การใช้สีทำให้ส่วนต่าง ๆ ของสนามมีเครื่องหมายประจำพื้นที่อยู่บนที่นั่ง และทั้งสองสโมสรใช้ผังอาคารเดียวกันเมื่อลงเล่นเกมเหย้า

คู่มือ Design Museum อธิบายพัฒนาการของซานซีโรว่าเกิดเป็นลำดับหลายช่วง แต่ละช่วงเพิ่มความจุด้วยการซ้อนอัฒจันทร์และพื้นที่สัญจร งานปี 1990 เดินตามหลักเดียวกันในระดับที่สูงขึ้น โดยหอคอยกับทางเดินเกลียวกลายเป็นเครื่องมือพาผู้ชมขึ้นไปยังชั้นใหม่โดยตรง

หลังคากับเส้นทางเข้าสนามทำงานร่วมกันอย่างไร

หอคอยมุมสี่ต้นรับคานหลังคา

จากหอคอยทั้งหมด 11 ต้น มีสี่ต้นที่มุมสนามยกสูงพ้นแนวอัฒจันทร์และรับคานขนาดใหญ่ของหลังคา การจัดวางนี้ทำให้โครงรับชั้นสามและโครงรับหลังคาอยู่ในระบบเดียวกันบางส่วน โดยหอคอยอีกเจ็ดต้นช่วยรับโครงสร้างอัฒจันทร์ระหว่างมุม

แผ่นคลุมหลังคาใช้โพลีคาร์บอเนต ครอบคลุมที่นั่ง 85,700 ที่ แต่ยังให้แสงธรรมชาติผ่านไปถึงสนามได้ หลังคาจึงมีขอบเขตชัดเจนเหนือพื้นที่ผู้ชม ขณะที่ช่องเปิดเหนือสนามยังคงให้พื้นหญ้ารับแสงจากด้านบน

องค์ประกอบใหม่เปลี่ยนภาพภายนอกของซานซีโรอย่างเด่นชัด หอคอยทรงกระบอกสร้างแนวตั้ง คานหลังคาขนาดใหญ่พาดเหนืออัฒจันทร์ และชั้นสามเพิ่มเส้นแนวนอนเหนือสองวงแหวนเดิม รูปร่างที่เห็นหลังปี 1990 จึงบอกหน้าที่ของอาคารได้จากภายนอก ทั้งทางขึ้น แนวที่นั่ง และส่วนรับหลังคา

สนามร่วมของมิลานกับอินเตอร์ได้อะไรจากการต่อเติม

พื้นที่เดียวกันรองรับเกมสโมสรและฟุตบอลโลก

ซานซีโรเป็นสนามเหย้าของมิลานมาตั้งแต่เปิดใช้งาน และอินเตอร์เริ่มใช้เป็นสนามเหย้าตั้งแต่ฤดูกาล 1947/48 ดังนั้นการปรับปี 1990 จึงกลายเป็นโครงสร้างพื้นฐานชุดเดียวสำหรับทั้งสองทีม สโมสรไม่ต้องแยกใช้หลังคา ทางขึ้น หรือระบบสนามคนละชุด แต่ลงเล่นในอาคารสามชั้นเดียวกันตามโปรแกรมของตน

ระบบไฟใหม่ช่วยให้สนามพร้อมสำหรับการจัดเกม ส่วนระบบทำความร้อนใต้พื้นหญ้ามีหน้าที่ป้องกันการเกิดน้ำแข็ง องค์ประกอบทั้งสองอยู่ในโครงการเดียวกับชั้นสามและหลังคา จึงเป็นการปรับทั้งพื้นที่ผู้ชมและพื้นผิวการแข่งขันก่อนฟุตบอลโลก

ความต่างระหว่างชั้นสามกับหลังคามีผลต่อการอ่านผังสนาม ด้านหนึ่งยังไม่มีอัฒจันทร์ระดับสาม แต่ที่นั่งด้านนั้นยังอยู่ใต้หลังคาเช่นเดียวกับอีกสามด้าน ดังนั้นคำว่า “คลุมทุกที่นั่ง” บอกขอบเขตของหลังคา ไม่ได้หมายความว่าชั้นบนสุดสร้างเป็นวงครบทุกด้าน

ซานซีโร 1990 จึงแก้โจทย์ฟุตบอลโลกด้วยการต่อยอดสนามเดิม ชั้นสามตามแนวสามด้านเพิ่มที่นั่ง หอคอยและทางเดินเกลียวสร้างเส้นทางขึ้นที่สอดคล้องกับรูปทรงเดิม ส่วนหลังคาคลุมที่นั่งทั้งสนามแม้ชั้นสามไม่ครบวง นัดอาร์เจนตินา–แคเมอรูนเริ่มบทบาทระดับโลกของส่วนต่อเติม ก่อนมิลานกับอินเตอร์ใช้โครงสร้างเดียวกันต่อในเกมเหย้า