แมนยูแซงอาร์เซนอล 2003 อ่านช่วงเปลี่ยนผู้นำผ่านโปรแกรม

แมนยูแซงอาร์เซนอล 2003 ไม่ได้เกิดจากชัยชนะนัดเดียว แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดเริ่มเดือนมีนาคมด้วยการตามหลังแปดแต้ม แต่มีเกมในมือหนึ่งนัด จากนั้นค่อยลดช่องว่าง ขึ้นนำระหว่างที่อาร์เซนอลไปเล่นฟุตบอลถ้วย และรักษาความได้เปรียบหลังเสมอกันที่ไฮบิวรี ผลแพ้ลีดส์ของอาร์เซนอลวันที่ 4 พฤษภาคมยืนยันแชมป์ให้ยูไนเต็ด ส่วนการรับถ้วยเกิดอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมาที่กูดิสันพาร์ก เส้นทางนี้จึงต้องอ่านทั้งคะแนนและจำนวนเกมที่แต่ละทีมยังเหลือ

แต้มตั้งต้นในช่วงลุ้นแชมป์เป็นอย่างไร

แมนยูแซงอาร์เซนอล 2003 จากตารางต้นเดือนมีนาคม

วันที่ 2 มีนาคม อาร์เซนอลเปิดบ้านชนะชาร์ลตัน 2–0 จากประตูของฟรานซิส เจฟเฟอร์สและโรแบร์ ปิแรส แชมป์เก่ามีหกสิบสามคะแนนจากยี่สิบเก้านัด ขณะที่แมนยูมีห้าสิบห้าคะแนนจากยี่สิบแปดนัด วันเดียวกันทีมของอเล็กซ์ เฟอร์กูสันแพ้ลิเวอร์พูลในนัดชิงลีกคัพ 0–2 ความพ่ายแพ้ในถ้วยไม่ได้หักคะแนนลีก แต่การไม่ได้ลงเล่นลีกเปิดโอกาสให้อาร์เซนอลเพิ่มระยะนำก่อน

ส่วนต่างแปดแต้มเป็นคะแนนจริง ณ วันนั้น ทว่าทั้งสองทีมยังแข่งไม่เท่ากัน อาร์เซนอลเหลือเก้านัด ส่วนแมนยูเหลือสิบนัด หากยูไนเต็ดชนะเกมที่เล่นน้อยกว่า ช่องว่างจะลดลงสามแต้มโดยไม่ต้องรอให้คู่แข่งสะดุด แต่ชัยชนะที่ยังไม่เกิดขึ้นก็ยังไม่ใช่คะแนนในตาราง สถานการณ์จึงมีทั้งความได้เปรียบของผู้นำและโอกาสไล่ตามของผู้ท้าชิงอยู่พร้อมกัน

เมื่อถึงวันที่ 15 มีนาคม แมนยูบุกชนะแอสตัน วิลลา 1–0 ขณะที่อาร์เซนอลแพ้แบล็กเบิร์น 0–2 ช่องว่างเหลือสองแต้ม เดวิด เบ็คแฮมทำประตูชัยของยูไนเต็ด ส่วนอาร์เซนอลเสียประตูให้เดเมียน ดัฟฟ์และทูกาย เคริมโอกลู ทีมเยือนยังขาดเดวิด ซีแมน โซล แคมป์เบลล์ และปาทริก วิเอรา ก่อนเสียมาร์ติน คีโอว์นจากอาการบาดเจ็บระหว่างเกมด้วย จุดนี้ทำให้การแข่งขันเปิดกว้างขึ้นก่อนเข้าสู่เดือนเมษายน

ผลงานเกมรุกแมนยูเร่งขึ้นช่วงใด

วันที่ 5 เมษายน ยูไนเต็ดชนะลิเวอร์พูล 4–0 ที่โอลด์แทรฟฟอร์ด ขณะที่อาร์เซนอลเสมอวิลลา 1–1 ทั้งสองทีมจึงมีคะแนนเท่ากัน โดยอาร์เซนอลยังนำด้วยผลต่างประตู เกมของแมนยูมีจุดเปลี่ยนตั้งแต่ต้นเมื่อซามี ฮูเปียถูกไล่ออกและรุด ฟาน นิสเตลรอยยิงจุดโทษขึ้นนำ กองหน้าดัตช์ยังทำอีกหนึ่งจุดโทษในครึ่งหลัง จึงไม่ใช่สี่ประตูที่เกิดภายใต้จำนวนผู้เล่นเท่ากันตลอดเก้าสิบนาที

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ยูไนเต็ดบุกชนะนิวคาสเซิล 6–2 ที่เซนต์เจมส์พาร์ก แม้เสียประตูแรกให้เจอร์เมน จีนาส โอเล กุนนาร์ โซลชาร์ตีเสมอ ก่อนพอล สโคลส์ยิงสองลูกและไรอัน กิกส์เพิ่มอีกลูกให้ทีมขึ้นนำ 4–1 ก่อนพักครึ่ง สโคลส์ทำแฮตทริกสำเร็จหลังพักครึ่ง ส่วนฟาน นิสเตลรอยยิงจุดโทษเป็นประตูที่หก เกมรุกครั้งนี้จึงมีผู้ทำประตูหลายคนช่วยกัน ไม่ได้พึ่งศูนย์หน้าคนเดียว

ผลวันที่ 12 เมษายนทำให้แมนยูนำอาร์เซนอลสามคะแนน แต่ทีมจากลอนดอนติดภารกิจเอฟเอคัพรอบรองชนะเลิศในสุดสัปดาห์นั้น การขึ้นจ่าฝูงจึงยังมาพร้อมเกมตกค้างของอาร์เซนอลหนึ่งนัด ทั้งคู่จึงไปพบกันที่ไฮบิวรีวันที่ 16 เมษายนโดยแชมป์ยังเปิดกว้าง

ฟาน นิสเตลรอยยิงให้ทีมเยือนนำ แต่เธียร์รี อองรีทำสองประตูพาอาร์เซนอลแซง 2–1 กิกส์โหม่งลูกเปิดของโซลชาร์ตีเสมอแทบจะทันทีหลังเจ้าบ้านขึ้นนำ ผล 2–2 ทำให้แมนยูยังนำสามแต้ม และอาร์เซนอลยังมีเกมในมือหนึ่งนัดเช่นเดิม เกมใหญ่นี้จึงไม่ได้มอบแชมป์ให้ใคร แต่ทำให้ยูไนเต็ดผ่านสนามของคู่แข่งโดยไม่เสียระยะนำที่สะสมมา

อาร์เซนอลเสียแต้มจุดไหน

หลังเกมไฮบิวรี ทั้งสองทีมยังชนะในวันที่ 19 เมษายน แต่วันที่ 26 เมษายน อาร์เซนอลทำได้เพียงเสมอโบลตัน 2–2 ทั้งที่นำสองประตูจากซิลแว็ง วิลตอร์และปิแรส ยูริ จอร์เคฟฟ์ยิงไล่มา ก่อนลูกฟรีคิกของเขากระทบคีโอว์นเข้าประตูตัวเอง การนำ 2–0 จึงเหลือเพียงหนึ่งคะแนนเมื่อจบเกม และอาร์เซนอลพลาดโอกาสขึ้นไปมีแต้มเท่าจ่าฝูงก่อนแมนยูแข่งวันถัดไป

วันที่ 27 เมษายน ยูไนเต็ดบุกชนะท็อตแนม ฮอตสเปอร์และเพิ่มช่องว่างเป็นห้าแต้ม สองเกมที่เล่นคนละวันสร้างความเปลี่ยนแปลงร่วมกัน อาร์เซนอลเสียโอกาสเก็บอีกสองคะแนนที่โบลตัน ส่วนแมนยูใช้โปรแกรมของตนเองเก็บชัยชนะ

วันที่ 3 พฤษภาคม แมนยูชนะชาร์ลตัน 4–1 โดยฟาน นิสเตลรอยทำแฮตทริก ระยะนำเพิ่มเป็นแปดแต้มอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผู้นำกับผู้ตามสลับฝั่งกันแล้ว ยูไนเต็ดเหลือเพียงเกมเยือนเอฟเวอร์ตัน ส่วนอาร์เซนอลยังเหลือสามนัด ก่อนต้อนรับลีดส์ในวันถัดมา ผลต่างจำนวนเกมยังทำให้การแข่งขันไม่จบทันทีหลังยูไนเต็ดชนะชาร์ลตัน

วันที่รู้แชมป์ต่างจากวันชูถ้วยอย่างไร

วันที่ 4 พฤษภาคม อาร์เซนอลแพ้ลีดส์ 2–3 ที่ไฮบิวรี แม้ตามตีเสมอได้สองครั้ง มาร์ก วิดูกาทำประตูชัยช่วงท้าย หลังความพ่ายแพ้ อาร์เซนอลยังตามหลังแปดแต้มแต่เหลือเพียงสองนัด ซึ่งเก็บได้สูงสุดหกแต้ม แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดจึงได้แชมป์โดยไม่ต้องลงสนามในวันนั้น การตัดสินเกิดจากคะแนนที่คู่แข่งไม่สามารถไล่ถึงแล้ว ไม่ใช่จากพิธีมอบถ้วย

วันที่ 11 พฤษภาคม ยูไนเต็ดชนะเอฟเวอร์ตัน 2–1 แล้วรับถ้วยที่กูดิสันพาร์ก ฟาน นิสเตลรอยยิงจุดโทษชัยและจบฤดูกาลด้วยยี่สิบห้าประตูในลีก คว้าตำแหน่งดาวซัลโว แมนยูมีแปดสิบสามแต้มเหนืออาร์เซนอลที่จบด้วยเจ็ดสิบแปดแต้ม ช่องว่างสุดท้ายห้าแต้มจึงต่างจากช่องว่างแปดแต้มในวันยืนยันแชมป์ เพราะอาร์เซนอลยังมีเกมให้เก็บคะแนนหลังหมดโอกาสแซงแล้ว

ตารางสุดท้ายยังแสดงว่าอาร์เซนอลยิงแปดสิบห้าประตู มากกว่าแมนยูที่ยิงเจ็ดสิบสี่ แต่ยูไนเต็ดชนะยี่สิบห้านัด เทียบกับอาร์เซนอลยี่สิบสามนัด ประตูรวมที่มากกว่าจึงไม่ได้แปลว่าได้คะแนนมากกว่าเสมอ เส้นทางจากเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคมสะท้อนความต่างนี้ชัดเจน ทั้งการเก็บชัยชนะของยูไนเต็ดและการทำแต้มหล่นของอาร์เซนอลเกิดขึ้นทีละโปรแกรม ก่อนรวมกันเป็นแชมป์เมื่อฤดูกาลยังไม่ปิดฉาก